مارتین شولتس: در برابر اردوغان زانو نخواهم زد

مارتین شولتس، رقیب اصلی آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان در مبارزات انتخاباتی، به پرسش‌های خبرنگاران دویچه وله پاسخ داد. او علاوه بر بحران پناهجویی و "خشم" شهروندان اروپایی، به تنش میان آلمان و ترکیه نیز پرداخت.

هشت روز مانده به انتخابات پارلمانی، مارتین شولتس، رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان و نامزد اول این حزب برای انتخابات پارلمانی این کشور، با اینس پوهل (Ines Pohl)، سردبیرکل دویچه وله و جعفر عبدالکریم، گزارشگر دویچه‌ وله به گفت‌وگو نشست.

شولتس بار دیگر بی‌پرده به تنش میان آلمان و ترکیه پرداخت و از رئیس جمهوراین کشور، رجب طیب اروغان انتقاد کرد. او ضمن اشاره به "وضعیت بد" حقوق بشر در ترکیه، خطاب به دو مصاحبه‌گر دویچه وله گفت: «اگر شما فردا برای تهیه گزارش به ترکیه بروید، من نمی‌توانم تضمین کنم که دستگیر نشوید.»

رهبر حزب سوسیال دموکرات اظهار داشت که در حال حاضر گفت‌وگو با اردوغان ‌حاصلی نخواهد داشت. 

شولتس بارها خواستار پایان دادن به گفت‌وگوی اتحادیه اروپا با ترکیه برای پیوستن این کشور به این اتحادیه شده است. او همچنین مایل است که توافق اتحادیه اروپا با ترکیه بر سر پناهجویان را لغو کند. شولتس ضمن بیان اینکه نباید به ارودغان باج داد گفت: «به هر حال من حاضر نیستم در برابر اردوغان زانو بزنم.»

تقسیم پناهجویان

نامزد انتخاباتی حزب سوسیال دموکرات آلمان در مصاحبه با دویچه وله در باره کشورهای اروپایی که حاضر نیستند شمار بیشتری از پناهجویان راه‌یافته به اتحادیه اروپا را بپذیرند اظهار نظر کرد. او گفت که در صورت پیروزی در انتخابات، با این کشورها مذاکره خواهد کرد و اگر گفت‌وگوها نتیجه‌بخش نباشند، تلاش خواهد کرد که سهم این کشورها از بودجه اتحادیه را به میزان آمادگی آنها برای پذیرش پناهجویان وابسته کند.

بیشتر بخوانید: افزایش بحران در روابط آلمان و ترکیه با بازداشت دو آلمانی دیگر

شولتس در این رابطه گفت: «همبستگی یک اصل است که باید هم در تقسیم پناهجویان و هم در تقسیم بودجه در نظر گرفت.»

رقیب مرکل خواهان تصویب قانونی برای مهاجرت از جانب اتحادیه اروپاست، قانونی که میزان پذیرش مهاجران را هم تنظیم کند. او در عین حال تاکید کرد که این قانون نباید باعث تغییری در حق پناهندگی برای پناهجویان شود.

رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان معتقد است که برای کاهش شمار افرادی که از آفریقا می‌گریزند و به اروپا پناه می‌برند، باید با دولت‌های کشورهای آفریقایی، حتی دولت‌های غیردموکراتیک، همکاری کرد، ولی این همکاری باید در تحت کنترل نهادهای بین‌المللی صورت بگیرد.

Deutschland wählt DW Interview mit Martin Schulz

مارتین شولتس در گفت‌وگوی اختصاصی با اینس پوهل و جعفر عبدالکریم

آلمان به کدام سو می‌رود؟

بر اساس اکثر نظرسنجی‌هایی که تاکنون صورت گرفته مارتین شولتس نسبت به رقیب اصلی‌اش آنگلا مرکل آراء کمتری را کسب خواهد کرد. با وجود این قصد دارد به مبارزه برای پیروزی ادامه ‌دهد. او در این راستا گفت: «آنگلا مرکل آنچه را که موجود است اداره می‌کند. شعار او این است: "حفظ کشوری که ما در آن خوب و با میل زندگی می‌کنیم." این درست است، ما در این کشور هم خوب و هم با میل زندگی می‌کنیم. و به همین دلیل باید به ملت گفت، جامعه به کدام سو می‌رود؟»

موضوع‌های مرتبط

 تغییراتی غیرقابل اجتناب

مارتین شولتس گفت، بسیاری از مردم نسبت به آینده کشورشان مردد هستند. اگر او صدراعظم می‌بود، دو سال پیش و در اوج بحران پناهجویی در یک سخنرانی تلویزیونی به مردم می‌گفت که مشکلات فعلی تنها بخشی از مشکلات کلانی هستند که ملت آلمان در آینده باید برای آن هزینه بپردازد.

او معتقد است که به‌طور کلی مسئولان سیاسی، نه فقط در آلمان بلکه در سطح اروپایی، جرات این را ندارند که به مردم بگویند، در جهانی که به سرعت تغییر می‌کند، هیچ چیز آنچنان که هست نخواهد ماند.

بیشتر بخوانید: نقش و تاثیر "تعیین‌کننده" مهاجران در انتخابات آلمان

شولتس در این راستا به طرفداران خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا و گروه‌های راست افراطی در ایتالیا و فرانسه اشاره کرد و گفت، اینها پیامدهای "خشم" شهروندانی هستند که نمی‌خواهند بپذیرند، «جهان در حال یک دگرگونی بنیادین است».

تعادل درونی

شولتس در پاسخ به این پرسش که آیا با وجود نظرسنجی‌هایی که شکست او در انتخابات را پیش‌گویی می‌کنند، ناامید نشده، گفت: «حال من خوب است، واقعا (...) من دارای یک تعادل درونی هستم که به من می‌گوید، نظرسنجی تنها نطرسنجی است. روز ۲۴ سپتامبر ملت تصمیم خواهد گرفت و خواهیم دید که چگونه».

او در پاسخ به پرسش دیگری مبنی بر اینکه با کدام یک از سیاستمداران بلندپایه آلمانی حاضر می‌بود در یک جزیره متروک به‌سر ببرد، از جم ازدمیر، رهبر ترک‌تبار حزب سبزهای آلمان نام برد. رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان گفت: «او را خیلی خوب می‌شناسم، با من در پارلمان اروپا بود. آدم خوب و باشخصیتی است».

سیاست

CDU در سال ۱۹۵۳: ادامه راه آزموده!

جرأتی برای انجام کاری جدید هست؟ دست‌کم در دومین دوره انتخابات پارلمانی در تاریخ آلمان فدرال در سال ۱۹۵۳حزب دمکرات مسیحی آلمان (CDU) تصمیم گرفت دست به آزمایش تازه‌ای نزند. رأی‌دهندگان هم موافق این خط مشی بودند. دمکرات مسیحی‌ها اکثریت قاطع آرا را به دست آوردند. و شعار "هیچ آزمایش جدیدی نمی‌کنیم" به عنوان یکی از مشهورترین شعارها وارد تاریخ تبلیغات انتخاباتی شد.

سیاست

SPD در سال ۱۹۴۹: مبارزه انتخاباتی دشوار میان دو اردوگاه

ترکیب دمکراسی و سوسیالیسم از نظر حزب سوسیال دمکرات آلمان (SPD) در سال ۱۹۴۹ و پس از بنیان‌گذاری آلمان فدرال هنوز ممکن بود. در نخستین انتخابات پارلمانی این حزب می‌خواست پلی میان غرب و شرق آلمان دو پاره شده بسازد و بر اقتصاد دستوری تاکید می‌کرد. حزب تازه‌بنیاد دمکرات مسیحی در برابر برای پیوند با غرب و اقتصاد آزاد اجتماعی تبلیغ می‌کرد.

سیاست

CDU در سال ۱۹۴۹: سوسیالیسم به عنوان نماد دشمن

در نخستین انتخابات پارلمانی آلمان در اوت ۱۹۴۹ هنوز بسیاری از نقاط آلمان ویران بود. تعجبی ندارد که احزاب با وعده‌هایی در مورد بازسازی سعی در جذب رأی‌دهندگان داشتند. دمکرات مسیحی‌ها این گونه وعده می‌دادند: "بازسازی و اشتغال" به جای "بوروکراسی و اقتصاد حکومتی" که آن را به سوسیال دمکرات‌ها نسبت می‌دادند.

سیاست

CDU در سال ۱۹۵۳: صدراعظمی از شهر کلن

تصویر کنراد آدناوئر در این پلاکارد مانند نقاشی رنگ روغن به نظر می‌رسد. شاید دلیلش نگاه نافذ آدناوئر باشد. به هر حال، این سیاستمدار کاتولیک از حزب دمکرات مسیحی و اهل منطقه راینلند در سال ۱۹۵۳ بار دیگر به عنوان صدراعظم انتخاب شد. دوره آدناوئر یک دهه طول کشید. در سال ۱۹۶۳ هم‌حزبی‌اش لودویگ ارهارد جای او را گرفت.

سیاست

FDP در سال ۱۹۵۳: شوروی می‌آید!

حزب دمکرات‌های آزاد (FDP) در سال ۱۹۵۳ به تاکید نسبت به نامزدی اریش اولن‌هاور، سیاستمدار سوسیال دمکرات، برای صدراعظمی هشدار داد. در این پلاکارد به اولن‌هاور تهمت همدستی با اتحاد جماهیر شوروی زده شده است. تصویر مسکو به عنوان بذرافشانی که سیمای مرگ دارد اشاره‌ای تلویحی است به ترس رأی‌دهندگان از شوروی. نتیجه انتخابات آن سال پیروزی آدناوئر بود که خط مشی‌ای ضدکمونیستی را دنبال می‌کرد.

سیاست

CDU در سال ۱۹۶۵: کودکان،‌ کلیسا،‌ مصرف اجناس

زنی با لباس مرتب که با دخترش به خرید رفته است. رأی‌دهندگان آلمانی این تصویر "بی‌دغدغه" از زن را به عنوان مادر و خانه‌دار می‌پسندیدند. لودویگ ارهارد، نامزد حزب دمکرات مسیحی برای صدراعظمی با خط مشی محافظه‌کارانه‌اش و وعده "رفاه برای همه" توانست در انتخابات پارلمانی آلمان در سال ۱۹۶۵ دومین پیروزی تاریخی دو حزب برادر دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی را رقم بزند.

سیاست

SPD در سال ۱۹۶۹: مردان واقعی

دیواری پوشیده از پلاکاردهای تبلیغاتی؛ امروزه چنین پلاکاردهایی کمتر موفقیتی برای احزاب کسب می‌کنند. سوسیال دمکرات‌ها در سال ۱۹۶۹ تنها کاندیداهای مرد معرفی کرده بودند. ویلی برانت، معاون صدراعظم و وزیر امور خارجه وقت، توانست پس از دو تلاش بی‌ثمر، سرانجام پیروز شود و دولتی ائتلافی از سوسیال دمکرات‌ها و دمکرات‌های آزاد تشکیل دهد.

سیاست

SPD در سال ۱۹۷۲: شمایل ویلی برانت

پیام روشن سوسیال دمکرات‌ها: «ویلی برانت باید صدراعظم باقی بماند.» SPD در سال ۱۹۷۲ با حدود ۴۶ درصد قوی‌ترین فراکسیون مجلس نمایندگان شد. نتیجه عالی انتخابات واکنشی مثبت به سیاست تنش‌زدایی برانت در برابر کشورهای بلوک شرق به شمار می‌رفت. بخاطر این سیاست، این شخصیت برجسته سوسیال دمکرات آلمان در سال ۱۹۷۱ جایزه نوبل صلح را دریافت کرد.

سیاست

سبزها در سال ۱۹۸۳: نیروی گل

گل آفتابگردان نماد حزب سبزهاست، اگرچه در طول سالها تا حدی از جذابیت آن کاسته شده است. حزب طرفدار حفاظت از محیط زیست توانست با این نماد برای نخستین بار در سال ۱۹۸۳ وارد پارلمان آلمان شود. کاندیدای اصلی این حزب یوشکا فیشر (اولی از دست راست) حتی با کفش ورزشی به مجلس رفت. مدتهاست که سبزها از ایماژ اولیه‌شان که کفش راحتی و پولیور بافتنی جزو آن بود، فاصله گرفته‌اند. اما گل آفتابگردان همچنان نماد آنهاست.

سیاست

CDU در سال ۱۹۹۴: جوراب قرمز، نه مرسی

کارزار جوراب قرمز دمکرات مسیحی‌ها بحث‌برانگیز و پیام آن روشن بود: این کمپین اعلان جنگی بود علیه ائتلاف احتمالی حزب سوسیال دمکرات (SPD) و حزب سوسیالیسم دمکراتیک (PDS) که از سال ۱۹۸۹ حزب چپ‌ها نام گرفت. پتر هینتسه، دبیرکل حزب دمکرات مسیحی، نسبت به حزب سوسیالیسم دمکراتیک هشدار می‌دهد که از دل حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان (SED)، حزب حکومتی آلمان شرقی، بیرون آمده بود.

سیاست

CDU در سال ۱۹۹۴: صدراعظم وحدت آلمان

هلموت کهل با نگاهی حاکی از اطمینان به پیروزی در انتخابات به رأی‌دهندگان می‌نگرد. تبلیغات حزب دمکرات مسیحی بر صدراعظم وحدت آلمان و پرچم سیاه - قرمز - زرد آن متمرکز بود. "موضوع بر سر آلمان است" و پلاکارد تبلیغاتی این گونه تلقین می‌کند که کهل بهترین کسی است که آلمان را حفاظت می‌کند. حساب CDU درست از آب درآمد. رودولف شارپینگ، کاندیدای رقیب کهل از SPD، کتش را بیش از حد راحت روی دوشش انداخته است.

سیاست

FDP در سال ۲۰۰۲: پروژه ۱۸

گیدو وستروله می‌خواست ۱۸ درصد آرا را در انتخابات سال ۲۰۰۲ برای حزب دمکرات‌های آزاد کسب کند. البته درصد آرایی که حزب او در آن سال به دست آورد افزایش یافت و از حدود ۶ درصد به حدود ۷ و نیم درصد رسید. رئیس حزب لیبرال‌ها عدد ۱۸ را حتی روی پاشنه کفشش حکاکی کرده بود، اما تلاش‌هایش به جایی که دوست داشت نرسید و ۱۸ درصدی که می‌خواست آرزویی باقی ماند.

سیاست

چپ‌ها در سال ۲۰۰۵: زبان زرد برای مرکل

تحریک آشکار - البته تنها برای کسانی که بفهمند. کاتیا کیپینگ، نامزد انتخاباتی حزب چپ‌ها / (PDS)، می‌خواست زبانش را به آنگلا مرکل نشان دهد (در اروپا کودکان برای عصبانی کردن یکدیگر زبانشان را به هم نشان می‌دهند). شکل زبان در این پلاکارد یادآور لوگوی رولینگ استون است. کسانی که آثار این گروه موسیقی راک انگلیسی را می‌شناختند می‌دانستند که پلاکارد به ترانه معروف آن "آنجی" (مخفف "آنجلا") اشاره دارد.

سیاست

سبزها در سال ۲۰۰۹: پوستری برای خانه‌های جوانان

پلاکاردهای انتخایاتی کریستیان اشتروبله، سیاستمدار حزب سبزها، مانند تصاویر فکاهی هیپی‌ها چنین رنگارنگ بود. اشتروبله در سال ۲۰۰۲ موفق شد - به یمن این پلاکارد؟ - برای نخستین بار به عنوان نماینده مستقیم مردم وارد مجلس نمایندگان آلمان شود. در خانه‌های گروهی جوانان در محله کرویتسبرگ برلین نمونه‌های این پوستر را می‌شد بر در و دیوار مشاهده کرد.