مقایسه احزاب سیاسی آلمان با احزاب سیاسی آمریکا

مقایسه احزاب سیاسی دو کشور آلمان و آمریکا کار بسیار دشواری است. کدام حزب سیاسی در آلمان به حزب جمهوریخواه یا حزب دموکرات آمریکا شباهت دارد؟ و چه احزابی گرایش‌های لیبرالی و محافظه‌کارانه را در آلمان نمایندگی می‌کنند؟

کسی که در صدد مقایسه احزاب سیاسی آلمان و آمریکا باشد، در همان نگاه نخست متوجه یک تغییر فاحش می‌شود و آن هم تعداد احزاب و ابعاد فعالیت هر حزب است. در آمریکا، کسانی که به دو حزب اصلی و بزرگ جمهوریخواه و دموکرات‌ تعلق نداشته باشند، عملا حرفی برای گفتن ندارند.

در آلمان وضعیت به گونه دیگری است. حتی احزاب کوچکی که صرفا بخش محدودی از اجتماع این کشور را نمایندگی می‌کنند، می‌توانند در شکل‌دهی سیاست نقش‌آفرین باشند. از آن گذشته، حتی احزاب بزرگ و اصلی این کشور نیز در قیاس با دو حزب دموکرات‌و جمهوریخواه آمریکا تفاوت‌های بسیاری دارند، به گونه‌ای که نمی‌توان این احزاب را نظیر هم دانست.

احزاب محافظه‌کار و اوباما

حزب دموکرات مسیحی، یعنی حزب صدراعظم آلمان، آنگلا مرکل، همراه با حزب متحدش در ایالت بایرن، حزب سوسیال مسیحی در فضای سیاسی آلمان به عنوان احزاب محافظه‌کار این کشور شهرت دارند اما این دو حزب تفاوت‌های بسیاری با حزب جمهوریخواه در آمریکا دارند.

بیشتر بخوانید: روش‌های آنگلا مرکل برای در حاشیه نگاه داشتن احزاب اپوزیسیون

گرچه هر دو حزب دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی صفت "مسیحی" را به عنوان شاخص خود پذیرفته‌اند، اما هیچ کدام مایل به آموزش و تبلیغ مسیحیت در مدارس آلمان نیستند. حتی حزب سوسیال مسیحی که در ایالت عمدتا کاتولیک نشین بایرن فعالیت می‌کند، خواستار آن نیست که تبلیغات مذهبی و مسیحی در مدارس صورت گیرد.

Deutschland Merkel und Schulz zum TV-Duell eingetroffen

آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان

دو حزب دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی در قیاس با رقیب اصلی خود در انتخابات، یعنی با حزب سوسیال دموکرات، خواستار تسهیلات مالیاتی بیشتری هستند و از سیاست اعمال محدودیت‌ بیشتر در قبال مهاجران دفاع می‌کنند، ولی نمی‌توان مواضع این دو حزب را با مواضع جمهوریخواهان آمریکا یکی دانست و آنها را مطابق موازین و استاندارد‌های حاکم بر فضای سیاسی آمریکا، احزاب راست‌گرا نامید.

حتی می‌توان گفت که تشابهات مواضع سیاسی حزب دموکرات مسیحی با حزب دموکرات در دوران زمامداری باراک اوباما بیشتر از تشابه مواضع این حزب با حزب جمهوریخواه آمریکا است. به گونه‌ای که یافتن نقاط افتراق بین دو حزب دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی با حزب دموکرات‌آمریکا در دوران زمامداری باراک اوباما کار چندان ساده‌ای نیست. می‌توان گفت که تفاوت‌های بین مرکل و ترامپ بیشتر از تفاوت‌های بین مرکل و اوباما است.

برای اینکه حزب جمهوریخواه آمریکا شبیه حزب دموکرات مسیحی آلمان بشود، باید جناح پوپولیست و مذهبی‌های دیوانه و افراطی را از صفوف آن حزب حذف کنیم و به جای آن‌ها بخش میانه‌رو حزب دموکرات‌آمریکا را به این حزب بیفزاییم.

حزب سوسیال دموکرات و کلینتون

حزب سوسیال دموکرات آلمان ظرف ۱۲ سال گذشته برای مشخص کردن جایگاه سیاسی و تعریف هویت خودش با دشواری بیشتری نسبت به حزب دموکرات مسیحی روبه‌رو بوده است. در واقع، حزب سوسیال دموکرات آلمان شاهد تحولات بیشتری نسبت به حزب دموکرات مسیحی بوده است.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵، صدراعظم پیشین آلمان، گرهارد شرودر تلاش کرد تا حزب سوسیال دموکرات آلمان را از یک حزب کارگری و متکی بر پشتیبانی قوی اتحادیه‌های کارگری به یک حزب نماینده قشرهای میانی جامعه تبدیل کند. شرودر برای اجرای این سیاست از بسیاری از مزایای دولتی کاست و از این طریق هدف ایجاد ثبات مالی بیشتر را در پیش گرفت. شرودر، در سایه این تحولات در رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۰۵ با اختلافی اندک در برابر آنگلا مرکل شکست خورد. اما شکستی که حزب سوسیال دموکرات در اثر این تغییر موضع متحمل شد، از شکست انتخاباتی شرودر در سال ۲۰۰۵ بزرگتر بود.

Deutschland | SPD nur noch bei 20% - enttäuschter Martin Schulz

مارتین شولتس، نامزد حزب سوسیال دموکرات

این جابه‌جایی و تغییر مواضع باعث شد که حزب سوسیال دموکرات آلمان ظرف ۱۲ سال گذشته، ۸ سال به عنوان حزب ائتلافی و شریک کوچکتر در دولت مرکل حضور یابد. تفاوت مواضع حزب سوسیال دموکرات و دموکرات مسیحی به علت چرخش حزب سوسیال دموکرات در دوران زمامداری گرهارد شرودر در قیاس با قرن گذشته، کاهش یافت و چنین امری به پایگاه اجتماعی حزب سوسیال دموکرات بین مردم لطمه زد.

مارتین شولتس، نامزد حزب سوسیال دموکرات برای انتخابات سراسری سال ۲۰۱۷، تلاش دارد تا با تغییر گرایش حزب و روی آوردن به چپ، مواضع پیشین این حزب را احیا کند. به عنوان نمونه شولتس از سیاست و ایده آموزش رایگان برای همه دفاع می‌کند. این آموزش رایگان از مهد کودک شروع می‌شود و همه دوره‌های تحصیلی تا آموزش عالی را در بر می‌گیرد. از این منظر سیاست‌های مارتین شولتس با سیاست‌هایی که برنی سندرز در انتخابات آمریکا مطرح کرده بود، شباهت دارد. اما بیشتر مواضع حزب سوسیال دموکرات به سیاست‌های حزب دموکرات‌آمریکا در دوره زمامداری بیل کلینتون شبیه است. شباهتی که چندان تاثیری هم بر نتایج انتخابات پارلمانی روز ۲۴ سپتامبر آلمان نخواهد داشت.

حزب آلترناتیو برای آلمان „AfD" و ترامپ

می‌خواهید بدانید مواضع دونالد ترامپ و هوادارانش در فضای سیاسی آلمان از سوی کدام حزب نمایندگی می‌شود؟ کافی است سری بزنید به یکی از میتینگ‌های حزب جدید و پوپولیست آلمان، حزب „AfD".

حزب آلترناتیو برای آلمان در سال ۲۰۱۳ تاسیس شد. گرچه از موجودیت این حزب زمان چندانی نمی‌گذرد، ولی این حزب توانسته است به شماری از پارلمان‌های ایالتی آلمان راه یابد.  بر اساس نظرسنجی‌های صورت گرفته، در انتخابات آتی بوندس‌تاگ نیز، این حزب پس از دو حزب دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات، در رده سوم قرار دارد. این در حالی است که محبوبیت این حزب در حال کاهش است. حزب آلتوناتیو برای آلمان عملا بر موج نارضایتی‌های مردم و به‌ویژه نارضایتی‌های ناشی از سیاست مهاجرپذیری دولت در سال ۲۰۱۵ سوار شد و توانست در بین لایه‌هایی از جامعه آلمان برای خود جا باز کند.

تنها تفاوت فاحش بین „AfD" و حزب جمهوریخواه در دوره زمامداری ترامپ، در پدیده رهبری است. یعنی حزب آلترناتیو برای آلمان فاقد چهره‌ای کلیدی و موثر برای هدایت خودش است. گرچه فراوکه پتری، یکی از بنیانگذاران این حزب از وجهه‌ای کاریزماتیک برخوردار است، اما از نفوذ او در حزب در کارزار انتخاباتی بسیار کاسته شده و جانشینان او نیز نتوانسته‌اند چنین نقشی را برعهده گیرند.

هرچند „AfD" همان شعارهای دونالد ترامپ را تکرار می‌کند و از جمله از "احیای عظمت آلمان" سخن می‌گوید، اما منتقدان می‌گویند که ساختار سیاسی آلمان به گونه‌ای است که شانس این حزب برای رسیدن به قدرت معادل صفر است.

سیاست

پرسش اول: اهمیت انتخابات پارلمانی در سیستم سیاسی آلمان در چیست؟

انتخاباتی که روز ۲۴ سپتامبر برگزار می‌شود، مهم‌ترین انتخابات جمهوری فدرال آلمان است. در این انتخابات نه تنها نمایندگان مجلس آلمان یا بوندس‌تاگ انتخاب می‌شوند، بلکه صدراعظم این کشور نیز تعیین می‌شود. ساز و کار انتخابات در آلمان در مجموع پیچیده است.

سیاست

پرسش اول: اهمیت انتخابات پارلمانی در سیستم سیاسی آلمان در چیست؟

پیچیدگی سامانه انتخابات در آلمان برخاسته از آموزه‌هایی است که از تاریخ این کشور به دست آمده است. درس‌هایی برای مانع شدن از تکرار اشتباهات احتمالی. دموکراسی جوان آلمان در عهد وایمار به علت کاستی‌های موجود در سیستم انتخاباتی راه را برای ظهور و حکومت ناسیونال سوسیالیست‌ها هموار کرده بود.

سیاست

پرسش دوم: چه کسانی حق رای دارند؟

برای شرکت در انتخابات آلمان، همچون سایر کشورهای جهان دو شرط کلیدی وجود دارد: تابعیت آلمان و سن قانونی. سن قانونی برای شرکت در انتخابات پارلمانی آلمان ۱۸ سال تعیین شده است. به این ترتیب، در انتخابات سال جاری آلمان ۶۱ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر از حق رای برخوردارند. سه میلیون نفر از شهروندان که به سن قانونی رسیده‌اند، می‌توانند برای نخستین بار رای خود را به صندوق بریزند و در انتخابات شرکت کنند.

سیاست

پرسش دوم: چه کسانی حق رای دارند؟

ترکیب جنسیتی صاحبان حق رای در انتخابات سال جاری چنین است: ۳۱ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر زن هستند و ۲۹ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر از واجدین حق رای را مردان تشکیل می‌د‌هند. یک سوم از صاحبان حق رای در آلمان، یعنی ۲۲ میلیون نفر، بیش از ۶۰ سال سن دارند. به این ترتیب، افراد سالمند آلمان می‌توانند در نتایج انتخابات نقشی موثر ایفا کنند.

سیاست

پرسش دوم: چه کسانی حق رای دارند؟

بیشترین شمار صاحبان حق رای در ایالت نوردراین وستفالن آلمان زندگی می‌کنند که بالغ بر ۱۳ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر می‌شوند. پس از آن ایالت بایرن با ۹ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر در رده دوم قرار دارد و ایالت بادن وورتمبرگ با ۷ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر در رده سوم. تعداد نمایندگان بوندس‌تاگ با جمعیت هر ایالت آلمان و تعداد حوزه‌های انتخابی تناسب دارد.

سیاست

پرسش سوم: میزان مشارکت مردم در انتخابات پارلمانی در آلمان؟

زمان مشارکت‌های ۹۰ درصدی در آلمان سپری شده است. در انتخابات دوره پیش بوندس‌تاگ یا پارلمان آلمان (۲۰۱۳) میزان مشارکت ۷۱/۵ درصد بود. نازلترین سطح مشارکت به سال ۲۰۰۹ بر می‌گردد. به این ترتیب میزان مشارکت مردم در انتخابات آلمان سیر نزولی داشته است. اما، با توجه به نقشی که نیروهای پوپولیست در انتخابات سال جاری آلمان ایفا می‌کنند، کارشناسان مشارکت بیشتر مردم را پیش‌بینی می‌کنند.

سیاست

پرسش چهارم: برگه‌های رای انتخابات بوندس‌تاگ چه شکلی دارند؟

روز ۲۴ سپتامبر صاحبان حق رای یک برگه انتخاباتی دریافت می‌کنند با دو گزینه. گزینه نخست برای انتخاب نماینده حوزه انتخاباتی است و گزینه دوم برای انتخاب حزب است. این یکی از پیچیدگی‌های سیستم انتخاباتی آلمان به حساب می‌آید. به این ترتیب، صاحبان حق رای هم نماینده حوزه انتخابی خود را بر می‌گزینند و هم با رای دوم خود به حزب مورد نظرشان رای می‌دهند.

سیاست

پرسش چهارم: برگه‌های رای انتخابات بوندس‌تاگ چه شکلی دارند؟

رای نخست یا به زبان آلمانی "ارست‌اشتیمه" برای انتخاب نماینده حوزه انتخابی است که از این منظر به انتخابات ایالات متحده آمریکا شباهت دارد. شهروند با این رای خود نماینده حوزه انتخابی خود را در پارلمان برمی‌گزیند. هر کاندیدایی که موفق شود در یکی از ۲۹۹ حوزه انتخابی اکثریت آرا را بدست آورد، مستقیما به پارلمان راه می‌یابد. باید یادآور شد که هر حوزه انتخابی، جمعیتی بالغ بر ۲۵۰ هزار نفر را در بر می‌گیرد.

سیاست

پرسش چهارم: برگه‌های رای انتخابات بوندس‌تاگ چه شکلی دارند؟

صرف‌نظر از نمایندگانی که به طور مستقیم از حوزه انتخابی خود به پارلمان راه می‌یابند، ۲۹۹ نماینده دیگر از طریق رای دوم یا به آلمانی (تسوایت‌اشتیمه) انتخاب می‌شوند. این رای ناظر بر انتخاب احزاب و کاندیدای آن حزب است. همین آرا میزان سهم هر حزب در پارلمان را رقم می‌زند.

سیاست

پرسش پنجم: پارلمان آلمان یا بوندس‌تاگ چند نماینده دارد؟

بر اساس قانون اساسی آلمان، مجلس آلمان یا بوندس‌تاگ ۵۹۸ نماینده دارد. سرنوشت ۲۹۹ کرسی مستقیما با رای نخست به نمایندگان حوزه‌های انتخابی تعیین می‌شود و ۲۹۹ نماینده نیز از طریق رای دوم به احزاب مشخص می‌گردند. شهرهای بزرگ‌تر در قیاس با شهرهای کوچک‌تر، تعداد نماینده‌ بیشتری به پارلمان می‌فرستند.

سیاست

پرسش پنجم: پارلمان آلمان یا بوندس‌تاگ چند نماینده دارد؟

ویژگی این سیستم رای‌گیری در این است که صاحبان حق رای می‌توانند درباره هر دو رای خود جداگانه تصمیم بگیرند. به این ترتیب، مثلا یک شهروند آلمانی می‌تواند رای نخست خود را به نامزد حزب دموکرات مسیحی بدهد و رای دوم خود را به حزب دموکرات آزاد و از این طریق به آن حزب برای ورود به پارلمان و تشکیل دولت ائتلافی با حزب دموکرات مسیحی یاری رساند.

سیاست

پرسش ششم: چرا تعداد کرسی‌های پارلمان آلمان گاهی بیشتر از ۵۹۸ نماینده است؟

پدیده‌ای "اوبرهنگ مندات" یا "کرسی‌ سرآویز" یک از ویژگی‌های قانون انتخاباتی آلمان است. بر اساس این ویژگی، امکان اینکه تعداد نمایندگان بوندس‌تاگ بیشتر از ۵۹۸ نفر گردد، وجود دارد. به عنوان نمونه تعداد نمایندگان پارلمان آلمان در مجلس هفدهم ۶۲۲ نفر بود و تعداد نمایندگان در مجلس هیجدهم حتی به ۶۳۱ نفر رسیده بود. علت افزایش تعداد کرسی‌های مجلس مربوط به "کرسی‌های سرآویز" می‌شود.

سیاست

پرسش ششم: چرا تعداد کرسی‌های پارلمان آلمان گاهی بیشتر از ۵۹۸ نماینده است؟

همانگونه که شرح آن رفت، نمایندگانی که بتوانند در هر یک از ۲۹۹ حوزه انتخابی پیروز شوند، مستقیما به پارلمان راه می‌یابند. از سوی دیگر بر اساس "رای دوم" سهم هر حزب برای فرستادن نماینده به بوندس‌تاگ در هر یک از ایالات آلمان تعیین می‌گردد. هرگاه تعداد نمایندگانی که یک حزب به طور مستقیم و از طریق حوزه انتخابی به مجلس بفرستد، بیش از سهم آن حزب باشد، تعداد نمایندگان آن حزب از آن ایالت بیشتر می‌شود.

سیاست

پرسش هفتم: مانع ۵ درصدی به چه معناست؟

برای اینکه حزبی به بوندس‌تاگ راه یابد باید حداقل پنج درصد از رای دوم، یعنی رای مستقیم مردم به احزاب را به دست آورده باشد. این سیستم برای جلوگیری از ورود "خرده‌احزاب" پیش‌بینی شده است. آموزه‌ای از دوران حکومت جمهوری وایمار. این مانع ۵ درصدی عملا جلوی ورود احزاب راستی نظیر NPD یا حزب ناسیونالیست آلمان و سایر احزاب افراط‌گرا به پارلمان را گرفته است.

سیاست

پرسش هفتم: مانع ۵ درصدی به چه معناست؟

اما همین مانع می‌تواند باعث حذف احزاب دیگر نیز بشود. به عنوان نمونه حزب دموکرات آزاد آلمان، یا حزب لیبرال این کشور FDP در انتخابات دوره پیش پارلمان آلمان نتوانست از مانع ۵ درصدی عبور کند و عملا به مجلس راه نیافت.

سیاست

پرسش هشتم: چه احزابی در انتخابات امسال به پارلمان راه می‌یابند؟

تعداد احزابی که در انتخابات بوندس‌تاگ آلمان شرکت می‌کنند، کم نیست. شماری از این "خرده‌احزاب" قادر به عبور از مانع ۵ درصدی نیستند و عملا شانسی برای ورود به مجلس آلمان را ندارند. از آن جمله می‌توان به احزاب راست افراطی این کشور، مثل حزب ناسیونالیست آلمان NPD اشاره کرد یا احزاب چپی همچون حزب مارکسیست لنینیست MLPD.

سیاست

پرسش هشتم: چه احزابی در انتخابات امسال به پارلمان راه می‌یابند؟

در شرایط کنونی ۵ حزب در بوندس‌تاگ حضور دارند: حزب دموکرات مسیحی، یعنی حزبی که رهبری آن را صدراعظم آلمان، آنگلا مرکل در اختیار دارد. این حزب در پیوند با حزب سوسیال مسیحی است که در ایالت بایرن فعالیت می‌کند. سه حزب دیگر موجود در مجلس آلمان عبارتند از حزب سوسیال دموکرات، حزب سبزها و حزب چپ‌های آلمان.

سیاست

پرسش هشتم: چه احزابی در انتخابات امسال به پارلمان راه می‌یابند؟

موضوع مانع ۵ درصدی در انتخابات سال جاری دغدغه ذهنی دو حزب است: یکی حزب دموکرات آزاد که در انتخابات پیشین موفق نشد از مانع ۵ درصدی عبور کند و دیگری حزب پوپولیست آلترناتیوی برای آلمان (AFD) که عمدتا سیاست مخالفت با مهاجرپذیری آلمان را دنبال می‌کند. ارزیابی‌ها و نظرسنجی‌هایی که تا کنون صورت گرفته حکایت از آن دارند که این دو حزب در انتخابات سال جاری موفق به عبور از مانع ۵ درصدی خواهند شد.

سیاست

پرسش نهم: صدراعظم آلمان چگونه انتخاب می‌شود؟

برخلاف سیستم انتخاباتی در کشورهایی همچون فرانسه و آمریکا، شرکت‌کنندگان در انتخابات مستقیما صدراعظم را برنمی‌گزینند. مجلس باید پس از پایان انتخابات و حداکثر یک ماه پس از آن تشکیل جلسه دهد. هرگاه مذاکرات مربوط به تشکیل ائتلاف پیش از آن موفقیت‌آمیز بوده باشد، ممکن است که بوندس‌تاگ پیش از آن تشکیل جلسه دهد. نامزد اصلی آن حزبی که بیش از سایر احزاب رای به دست آورده باشد، به عنوان صدراعظم انتخاب می‌شود.

سیاست

پرسش نهم: صدراعظم آلمان چگونه انتخاب می‌شود؟

در هر سه دوره پیشین، حزب دموکرات مسیحی اکثریت آرا را به دست آورده بود. از این‌رو نامزد اصلی این حزب، یعنی آنگلا مرکل به عنوان صدراعظم انتخاب شده بود. مرکل مایل است که این مقام را برای چهار سال آینده نیز از آن خود کند.

سیاست

پرسش نهم: صدراعظم آلمان چگونه انتخاب می‌شود؟

در آلمان محدودیتی برای تداوم کار صدراعظم وجود ندارد و یک نفر می‌تواند چند دوره به طور متوالی این مقام را از آن خود کند. اما تا کنون هیچ صدراعظمی در آلمان ۱۶ سال در راس قدرت نبوده است. در صورت پیروزی مرکل، دوره زمامداری او به ۱۶ سال خواهد رسید.

سیاست

پرسش دهم: نتیجه انتخابات کی‌ اعلام می‌شود؟

راس ساعت ۶ بعدازظهر ۲۴ سپتامبر، کار اخذ رای در حوزه‌های رای‌گیری به پایان می‌رسد و اندکی پس از پایان رای‌گیری، نتایج نخستین شمارش آرا اعلام می‌شود. تجربه نشان می‌دهد که نتایج رسمی انتخابات با نتایجی که راس ساعت ۶ بعدازظهر اعلام می‌شود، عملا تفاوت فاحشی ندارند. نتایج رسمی انتخابات در ساعات بامدادی روز ۲۵ سپتامبر اعلام خواهد شد. تصویر: نموداری از نتایج نهایی انتخابات پارلمانی آلمان در سال ۲۰۱۳.

حزب چپ‌ها و برنی سندرز

اگر آمریکایی‌‌ها اخیرا با پدیده "برنی" آشنا شده‌اند، آلمانی‌ها از سال ۱۹۴۶ و از زمان تاسیس حزب اتحاد سوسیالیستی در آلمان شرقی با چنین پدیده‌ای آشنا بوده‌اند. حزبی که پس از وحدت آلمان و پایان دوران جنگ سرد به حزب سوسیالیسم دموکراتیک تغییر نام داد و از سال ۲۰۰۷ به این سو به حزب چپ‌های آلمان شهرت یافت. آمریکایی‌ها برای آنکه حزب چپ‌ها را بفهمند باید حضور برنی سندرز را در کشوری تصور کنند که بخشی از پیمان ورشو بوده است.

این حزب بخشی از نیروهایی را نمایندگی می‌کند که در اثر وحدت آلمان زیان دیده‌اند. حزب چپ‌ها حزبی است ضد سرمایه‌داری و ضد ناتو و خواهان افزایش مالیات‌ها و اختصاص پول بیشتر برای مصارف اجتماعی. می‌توان حزب چپ‌ها را کمابیش حزبی دموکراتیک خواند. چنین حزبی در فضای سیاسی آمریکا وجود ندارد  و تصور چنین چیزی در آمریکا ساده نیست که حزبی با مواضع بسیار رادیکال‌تر از سندرز بتواند ۶ تا ۱۰ درصد آرا را از آن خود کند. آرایی که عمدتا متکی به آرای مردم چند ایالت و از جمله آیداهو، ورمانت و مونتانا در آمریکا باشد. اما چنین چیزی در ایالت‌های شرقی آلمان اتفاق می‌افتد.

حزب سبزها

حزب سبزهای آلمان از حیث جهان‌بینی نظیر حزبی با همین نام در آمریکا است. هر دو حزب سبزهای آلمان و آمریکا، مخالف نیروگاه‌های اتمی و مخالف بهره‌برداری از ذغال سنگ هستند و برای حفظ محیط زیست و استفاده از انرژی‌های پاک و تجدید شونده تلاش می‌کنند. اما برخلاف حزب سبزهای آمریکا که جمعیتی کوچک است، حزب سبزهای آلمان یکی از احزاب اصلی آلمان به شمار می‌رود.

بیشتر بخوانید: شهروندان آلمانی ترک‌تبار در انتخابات آلمان به چه کسی رأی می‌دهند؟

تفاوت ناظر بر بزرگی و نفوذ این دو حزب در آلمان و آمریکا به وضوح نشان می‌دهد که چگونه تفاوت‌هایی دو سیستم در شکل‌دهی فضای سیاسی این دو کشور نقش بازی می‌کند. در حالی که در سیستم سیاسی آمریکا برنده همه چیز را تصاحب می‌کند، در آلمان آرایی که مثلا به حزب سبزها داده می‌شود، در شمار آرای سوخته به حساب نمی‌آیند و این حزب با کسب بیش از ۵ درصد آرا، می‌تواند در فضای سیاسی کشور نقش ایفا کند.

در پی تغییر رویکرد آلمان و فاصله گرفتن از سیاست استفاده از نیروگاه‌های اتمی، حزب سبزها یکی از مهم‌ترین محورهای سیاسی خود را در کارزار انتخاباتی از دست داد. اما این حزب هنوز از چنان نفوذی برخوردار است که ورود به پارلمان آینده آلمان را ممکن سازد و چه بسا در ترکیب ائتلاف دولتی آینده نیز حضور داشته باشد.

Infografik DeutschlandTrend Sonntagsfrage 14.09.2017 DEU

حزب دموکرات آزاد و حزب لیبرترین آمریکا

نظرسنجی‌ها از آن حکایت دارند که حزب دموکرات آزاد آلمان در انتخابات پارلمانی ۲۴ سپتامبر قادر به کسب ۵ درصد آرا برای ورود به بوندس‌تاگ است. این حزب در انتخابات پیشین نتوانسته بود از مرز پنج درصد بگذرد و در پارلمان آلمان حضور نداشت.

اگر تنها به سطح شعارها و تشابه اسمی توجه شود، حزب دموکرات آزاد آلمان نظیر حزب لیبرترین آمریکا است. هر دو حزب واژه "آزاد" را در نام خود ثبت کرده‌اند و خواستار کاهش نقش دولت در تصمیم‌های اجتماعی و دفاع از آزادی‌های فردی هستند. اما، عمیق‌تر که نگاه شود، متوجه خواهیم شد که این دو حزب در موارد بسیار کمی با یکدیگر تشابه دارند. در دوره‌هایی که حزب دموکرات آزاد آلمان بخشی از قدرت سیاسی این کشور را تشکیل می‌داد، هرگز در برابر احزاب اصلی کشور صف آرایی نکرد. آن‌ها از سیاست اختصاص دادن مالیات مردم از سوی دولت دفاع می‌کنند، با ماموریت‌های نظامی خارجی ارتش آلمان مخالفتی ندارند و از بسیاری از سیاست‌ها و قواعد دولتی حمایت و پشتیبانی می‌کنند. گرچه حزب دموکرات آزاد آلمان به عنوان حزبی لیبرال شهرت دارد، اما با درک آمریکایی‌ها از لیبرالیسم فاصله‌ای زیاد دارد.

حزب دموکرات آزاد اگر از مرز ۵ درصد در انتخابات پارلمانی آلمان عبور کند، به احتمال زیاد کوچکترین حزب حاضر در ترکیب مجلس این کشور خواهد بود. اما دو حزب بزرگ آلمان، یعنی حزب دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات برای پایان دادن به ائتلاف بزرگ، شاید به آرا و پشتیبانی این حزب در ائتلاف جدید نیاز داشته باشند.

تماشای ویدیو 00:24
در حال پخش
00:24 دقیقه
دویچه وله فارسی | 12.09.2017

انتخابات آلمان؛ فرصتی برای طرح پرسش‌های شما