بلجیم و مسئله بازگشت کودکان جنگجویان "داعش"

چگونه می توان با اعضای خانواده های جنگجویان سابق بلجیمی رفتار کرد؟ این مساله در حال حاضر در بلجیم بحث برانگیزشده است. یک محکمه این کشور دستور داده است که حداقل کودکان این خانواده ها به کشور بازگردند.

هایدی دی پاو هرگز انتظار نداشت که او به دلیل کارش به عنوان یک وکیل برای کودکان آسیب دیده، تهدید به مرگ شود. در تابستان سال ۲۰۱۸، سازمان حامی کودکان "چیلد فوکوس"، که از بلجیم رهبری می شود، کامپاینی را آغاز کرد که کودکان مهاجران بلجیمی را که برای گروه تروریستی "دولت اسلامی" یا داعش در سوریه و عراق جنگیده اند، به بلجیم برگرداند.

هادی دی پاو از طریق ایمیل و کانال های رسانه های اجتماعی شمار زیادی از نامه های نفرت انگیز به دست آورده است. این نامه ها حاوی تصاویری از خشونت، نظریاتی که بر اساس آنها این اطفال باید چون یک حیوان غرق و کشته شوند، می باشد. برخی از این پیام ها در تویتر دی پاو قابل مشاهده هستند.

کودکانی که بازی نمی کنند

هایدی دی پاو در مصاحبه ای با دویچه وله می گوید که "من نمی توانم این امر را درک کنم، زیرا من تنها از حقوق کودکان دفاع می کنم." سازمان او ۱۸ کودک بلجیمی را که در اردوگاه های شبه نظامیان کردی در سوریه با مادران شان و برخی از آنها تنها زندگی می کنند، شناسایی کرده است.

دی پاو در ادامه می گوید: «در مورد مادران این کودکان می توان صحبت کرد، آنها در یک مرحله خاص زندگی شان تصمیم گرفته اند که به "دولت اسلامی" بپیوندند؛ اما کودکان، اکثر آنها حتی شش سال هم عمر ندارند. این امر برای من خیلی سخت است».

هایدی دی پاو با کودکی یکی از جنگجویان سابق "دولت اسلامی" در یکی از اردوگاه ها در شمال سوریه

دی پاو می گوید که او احساس می کند که افکار عمومی در جامعه، پس از نشر تصاویری از شرایط رو به وخامت کودکان و اینکه این اطفال بسیار کم سن اند، تغییر کرده است. "این یک نقطه عطفی بود"، اگر هم موقتی است.

محکمه جریمه نقدی تعیین کرده است

اگر چه حکومت بلجیم قبلا تصمیمی گرفته بود که کودکان زیر ۱۰ ساله به بلجیم بازگردانده شوند، اما برای اجرای این تصمیم اقداماتی را روی دست نگرفته است. از همه پیش تر در مورد این سوال که آیا مادران این کودکان نیز به بلجیم بازگردانده شوند یا خیر، واکنش های محتاطانه ای وجود دارد.

دسترسی به شبه نظامیان کردی حمایت شده از سوی ایالات متحده امریکا نیز دشوار است. آنها در وضعیت دیپلوماتیک رسمی نیستند تا بتوانند برای کودکانی که هویت شان به صورت رسمی شناسایی نشده، اسناد مسافرت صادر کنند. همچنین ارتباط دیپلوماتیک با حکومت سوریه وجود ندارد.

در ماه دسمبر سال ۲۰۱۸ محکمه ای در بلجیم به نفع دو زن، بوچرا ابوالال و تاتیانا ویلند که با شش فرزندان شان در اردوگاه پناهندگان الهول در سوریه اسیر مانده اند، حکم داد. این محکمه در اولین جلسه اش در بروکسل اظهار داشت زنانی که همسران آنها هر دو جنگجوی "دولت اسلامی" هستند، باید با فرزندان خود به بلجیم بازگردانده شوند.

اگر چه حکم محکمه فقط به این دو خانواده اعمال می شود، اما حکومت بلجیم در بروکسل نیز در مورد بازگشت ۱۸ کودک که توسط سازمان حامی کودکان "جیلد فوکس" شناسایی گردیده اند، می خواهد برنامه هایی را روی دست بگیرد. از زمانی که حکومت بلجیم در این مورد نظر مثبت داده، خانم دی پاو دوباره با پیام های نفرت روبرو شده است.

خانم یکی از جنگجویان سابق گروه تروریستی "دولت اسلامی" در الرقعه

از سوی دیگر، مگی دی بلوک وزیر امور پناهندگی بلجیم می خواهد علیه این حکم، تقاضای تجدید نظر کند. او گفته است که آماده پذیرش ابوالال و ویلند نیست. سخنگوی وزارت عدلیه بلجیم اما به دلیل اینکه هنوز روند محکمه جریان دارد، نخواسته است که در مورد اظهار نظر کند. اما او در مورد قضیه دو دختر بلجیمی که مادرشان به اتهام همکاری با "دولت اسلامی" در ترکیه زندانی هستند، گفته است که اسناد این دو دختر جوان آماده گردیده تا آنها بتوانند نزد اقارب شان در ترکیه زندگی کنند.

توماس رنارد، کارشناس مبارزه با تروریسم در موسسه  "ایگمونت" در بلجیم، معتقد است که بلجیمی ها، که با برگشت خانواده های بازداشت شده مخالفت می کنند، کوتاه نظری می کنند. وی به تهدید امنیتی کمتری در مقایسه با این امر که آنها در سوریه بمانند، اشاره می کند. او به این نظر است که این زنان رادیکالیزه شده به جامعه می توانند خطر بزرگتر باشند. رنارد گفت: «مقامات کردی اساسا از مقامات بلجیم درخواست می کنند تا این شهروندان را پس گیرند». اما یک خطر بزرگ وجود دارد. رنارد هشدار داده، می گوید که "اینها افرادی هستند که از لحاظ قانونی وجود ندارند، بنابراین هیچ اثر انگشت، هیچ تشخیص چهره، و نام هایشان ثبت نشده است و این یک خطر امنیتی اضافی است که ما باید در نظر داشته باشیم."

این تصور که کودکان "بعد از چند سال دوباره پیدا شوند، در حالی که از سیستم ها کاملا ناپدید شده اند" نگران کننده است. بنابراین برخی از متخصصان متقاعد شده اند که "بهتر است این زنان و کودکان را بازگردانیم تا زمانی که هنوز آنها را کاملا از دست ندادیم."

برای هایدی دی پاو، بقای این کودکان مطرح است. او می گوید که یک کودک بلجیمی به دلیل شرایط بد در اردوگاه جان خود را از دست داده است؛ یکی دیگر از آنها شدیدا مریض است و نیاز به مراقبت های صحی خوب دارد. او در ادامه می گوید که "ما در مورد کودکانی که از نظر من بیگناه هستند صحبت می کنم. این کودکان نمی توانند مسئول اشتباهات وحشتناک و مواردی که پدران و مادران شان مرتکب شده اند مسئول باشند."

nka, ah (Schultz)