​​​​​​​استیون هاوکینگ فیزیکدان مشهور بریتانیایی به خاک سپرده شد

استیون هاوکینگ فیزیکدان و کیهان‌شناس مشهور بریتانیایی در کلیسای وست مینستر در شهر لندن به خاک سپرده شد. افراد خانواده، همکاران و حدود ۱۰۰۰ نفر از دوستداران او از سراسر جهان در این مراسم حضور داشتند.

فرمول نظریه مشهور سیاه‌چاله‌های استیون هاوکینگ فیزیکدان و کیهان‌شناس مشهور بریتانیایی بر سنگ مزار او در کلیسای وست مینستر در شهر لندن به چشم می خورد. افزون بر آن روی سنگ مزار او این متن نوشته شده است: «اینجا بقایای استیون هاوکینگ قرار دارد».

آرامگاه هاوکینگ در نزدیکی آرامگاه دانشمندانی چون آیزاک نیوتون، فیزیک‌دان، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس و فیلسوف و چارلز داروین، زیست‌شناس و زمین‌شناس انگلیسی قرار دارد.

در کنار دوستان و خویشاوندان استیون هاوکینگ هزار نفر از دوستداران او از سراسر جهان حضور داشتند. این افراد از میان ۲۵ هزار نفری انتخاب شده بودند که از سراسر جهان می‌خواستند در مراسم خاک‌سپاری شرکت کنند.

بندیکت کامبربچ، بازیگر و تهیه‌کننده انگلیسی در مراسم خاک‌سپاری سخنرانی کرد. کامبربچ در یک فیلم تلویزیونی نقش استیون هاوکینگ را بازی کرده بود.

ارسال سخنان هاوکینگ به سیاه چاله‌ها

آژانس فضایی اروپا هم‌زمان با خاک‌سپاری، یک ضبط رادیویی از سخنان هاوکینگ را به سوی یکی از سیاه‌چاله‌های کهکشان فرستاد. این پیام شش دقیقه‌ای هاوکینگ که چندسال پیش ضبط شده بود، در باره حفاظت از سیاره است. این پیام باید 3500 سال نوری بپیماید تا به سیاه‌چاله برسد.

در این ضبط رادیویی صدای هاوکینگ بر بستری از یک قطعه موسیقی ساخته شده از وانگلیس، هنرمند یونانی، قرار داده شده است. لوسی هاوکینگ، دختر این فیزیکدان و کیهان‌شناس مشهور بریتانیایی، این اقدام آژانس فضایی اروپا را حرکتی "زیبا و نمادین" خوانده است.

استیون هاوکینگ در سن ۷۶ سالگی درگذشت. او با نظریه سیاه‌چاله‌ها و کتاب‌های علمی پرفروشش مشهور شد. او معتقد بود جهان هستی "خودبه‌خود" به وجود آمده و برای پیدایش آن به "خدا" نیازی نیست.

هاوکینگ نه تنها یکی از مشهورترین و مهم‌ترین دانشمندان این عصر بود، که مثالی بود برای قدرت روح انسان که می‌تواند مرزها و محدودیت‌های جسم و رنج و درد را درنوردد. او که متولد سال ۱۹۴۲ بود، از ۲۱ سالگی مبتلا به بیماری عصبی حرکتی اسکلروز جانبی آمیوتروفیک شد.

هاوکینگ بر اثر این بیماری توان حرکت را از دست داد و از سال ۱۹۸۵ دیگر قادر به سخن گفتن نبود. با از دست دادن قدرت حرکت انگشت‌هایی که حرف‌هایش را تایپ می‌کردند، تنها راه مکالمه او با جهان در پایان حرکت چشم‌هایش بود با کمک حسگرهای اشعه مادون قرمز که این حرکات را ثبت می‌کردند.

ما را دنبال کنید!