انتخابات پارلمانی آلمان؛ اخطارها و چالش‌ها

ائتلاف احزاب دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی شکستی سخت خورد. لیبرال‌ها دوباره وارد مجلس شدند و حزب راست افراطی "آلترناتیو برای آلمان" سومین حزب قدرتمند آلمان شد. انتخابات محاسبات سیاسی را از اساس تغییر داد.

طیفی از آرای در نوسان همه را غافلگیر کرد. این آرا نظرسنجی‌ها را هم بی‌اعتبار کرد. کارشناسان سیاسی همواره آرای موافقان آنگلا مرکل را حدود ۴۰ درصد اعلام می‌کردند؛ اما در نهایت او با بدترین نتیجه انتخابات برای حزب دمکرات مسیحی از سال ۱۹۴۹ بدین‌سو مواجه شد. نخستین واکنش صدراعظم هم که "دولتی علیه ما نمی‌تواند تشکیل شود"، قدری لجوجانه به نظر می‌رسید.

سوسیال دمکراسی در جایگاه اپوزیسیون

حزب دمکرات مسیحی در درجه اول آرای خود را به حزب دمکرات‌های آزاد (لیبرال‌ها) باخت. حزب آلترناتیو برای آلمان هم بخشی از طرفداران پیشین دمکرات مسیحی‌ها را جذب کرد. هم‌زمان ائتلاف دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی نتوانست شرکت‌کنندگان جوان در انتخابات را جذب کند.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

نتیجه فاجعه‌آمیز انتخابات برای سوسیال مسیحی‌ها در ایالت بایرن، تأثیری تعیین‌کننده در سقوط آرای ائتلاف آنها با دمکرات مسیحی‌‌ها داشت. آنها به نسبت سال ۲۰۱۳ میلادی ۱۰ درصد از آرای خود را از دست دادند. هورست زهوفر، رئیس حزب سوسیال مسیحی، در همان اوائل شب انتخابات صراحتا گردش به راست حزبش را اعلام کرد. این حزب در سال ۲۰۱۸ در برابر انتخابات ایالتی قرار خواهد گرفت.

ضربه کاری شرکت‌کنندگان در انتخابات به حزب سوسیال دمکرات، امکان ائتلاف مجدد بزرگ دولتی را گرفت. پس از اعلام نتایج اولیه انتخابات، رهبران این حزب وداع با ائتلاف بزرگ را اعلام کردند.

سیاست

مرکل در نوامبر سال ۲۰۰۵ به مقام صدراعظمی آلمان رسید. او نخستین زن و نخستین شهروند آلمان شرقی سابق بود که به چنین مقام حساس و بلندپایه‌ای در آلمان متحد دست یافت. مرکل در ۱۲ سال گذشته توانسته بدون جنجال و حاشیه در رأس‌قدرت باقی بماند.

سیاست

یکی از توانایی‌های مرکل مدیریت بحران است. او توانست با اتخاذ سیاستی مناسب آلمان را از تأثیرات مخرب بحران مالی جهانی در سال ۲۰۰۸ مصون نگه دارد، به گونه‌ای که این بحران به خلاف کشورهایی نظیر یونان و اسپانیا خسارات فراوانی به اقتصاد آلمان نزد. مرکل همچنین توانست بحران پناهجویی سال ۲۰۱۵ را کنترل کند و آن را از سر تیتر خبرها به موضوعی حاشیه‌ای در سال ۲۰۱۷ مبدل سازد.

سیاست

آنگلا مرکل با ویژگی‌هایی نظیر اعتماد به نفس، تعهد و حفظ خونسردی در صحنه سیاست شناخته می‌شود. او در رقابت‌های انتخاباتی و همچنین در دوئل تلویزیونی با رقیبش مارتین شولتس با حالتی آرام و کنترل‌شده به پرسش‌ها و انتقادات پاسخ داد.

سیاست

نحوه‌ ایستادن مرکل به‌خصوص نحوه به هم چسباندن انگشت‌هایش به یکدیگر همواره دستمایه طنز و گاه انتقاد بوده است. اما انتقادها یا شوخی‌ها، صدراعظم آلمان را به تغییر در حالت ایستادن یا نحوه لباس پوشیدن وادار نکرده‌اند.

سیاست

یکی از توانایی‌های مهم مرکل در عرصه سیاست، مهارت او در تغییر جهت‌گیری‌های سیاسی است. مرکل تا پیش از فاجعه اتمی فوکوشیما، یکی از طرفداران انرژی اتمی بود. اما پس از وقوع آن فاجعه، یکباره موضع‌اش را تغییر داد و اعلام کرد که آلمان نیروگاه‌های اتمی خود را برخواهد چید. بسیاری از ناظران سیاسی این خصوصیت مرکل را یکی از نقاط قوت او در سال‌های گذشته می‌دانند.

سیاست

نحوه رفتار مرکل با سیاستمداران مرد بستگی زیادی به طرف مقابل دارد. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه پس از پیروزی در انتخابات، در نخستین سفر خارجی‌اش در این سمت، به برلین رفت. مکرون همچون مرکل یکی از طرفداران اتحادیه اروپاست و همین نقطه نظر مشترک موجب شده تا فرانسه و آلمان از حمایت یکدیگر برای تقویت اتحادیه اروپا برخوردار باشند.

سیاست

نخستین دیدار مرکل و دونالد ترامپ با حاشیه همراه بود. رئیس‌جمهور آمریکا که در کاخ سفید میزبان صدراعظم آلمان شده بود، حاضر نشد با او دست بدهد. مرکل در مصاحبه‌هایش صراحتا گفته که با ترامپ اختلاف نظرهای زیادی دارد. بحران کره شمالی، توافق هسته‌ای غرب با ایران و معاهده اقلیمی پاریس تنها چند نمونه از این اختلافات است.

سیاست

مرکل در چهارمین دوره صدارتش با چالش بزرگی به نام برگزیت روبرو خواهد بود. مردم بریتانیا در یک همه‌پرسی جنجالی به خروج این کشور از اتحادیه اروپا رأی دادند و به این ترتیب تحولی بزرگ را در تاریخ اتحادیه اروپا رقم زدند. ترزا می، نخست‌وزیر بریتانیا اعلام کرده که عضویت کشورش در اتحادیه اروپا رسما در مارس ۲۰۱۹ پایان می‌پذیرد. مرکل یکی از مخالفان برگزیت بود.

سیاست

آنگلا مرکل در سال ۱۹۹۸ با یوآخیم زاور ازدواج کرد. همسر مرکل پرفسور شیمی نظری و عملی است و از ازدواج پیشین‌اش صاحب دو فرزند است. یوآخیم زاور اصولا در انظار عمومی حضور پررنگی ندارد و به ندرت در کنار مرکل دیده می‌شود. البته استثناهایی هم وجود دارد؛ مثل جشنواره سالانه موسیقی در بایرویت و زالتسبورگ که صدراعظم و همسرش هر دو از طرفداران پر و پا قرص آن هستند.

سیاست

هر چند مرکل و حزب او (دمکرات مسیحی) مجددا در رأس قدرت ماندند، اما این بدین معنا نیست که او مخالف ندارد. یکی از انتقادهای اصلی به مرکل، سیاست باز گذاشتن مرزها به روی پناهجویان است. مارتین شولتس، رقیب مرکل در سخنرانی‌های انتخاباتی خودش از اینکه آلمان نتوانست بر سر پذیرش پناهجو، برخورد قاطعی با کشورهای دیگر اتحادیه اروپا داشته باشد، به شدت انتقاد کرد.

سیاست

ناظران بین‌المللی معتقدند چنانچه مرکل بار دیگر صدراعظم شود، می‌تواند شکافی را که ترامپ با سیاست‌های انزواطلبانه و شعارهایی چون "اول آمریکا" ایجاد کرده، پر کند. برخی حتی پا را فراتر گذاشته و گفته‌اند مرکل جای ترامپ را در "جهان آزاد" برعهده خواهد گرفت. مرکل این نظر را رد کرده و گفته که هیچ کشوری به تنهایی قادر به حل کردن مشکلات جهان نیست.

چشم‌انداز ائتلاف "جامائیکا"

با کنار کشیدن سوسیال دمکرات‌ها از ائتلاف دولتی، تنها گزینه محتمل ائتلاف حزب دمکرات مسیحی با حزب دمکرات‌های آزاد و سبزها است؛ یا همان ائتلاف سیاه−زرد−سبزِ موسوم به ائتلاف جامائيکا. این نخستین ائتلاف چنین طیفی در سطح سراسری آلمان خواهد بود. از هم اکنون هم روشن است که مذاکراتی دشوار و درازمدت در راه خواهد بود. لیبرال‌ها و سبزها رابطه خوبی با هم ندارند. ائتلاف آنها در ایالت شلسویگ هولشتاین از ماه ژوئن گذشته، می‌تواند سرمشق خوبی برای ائتلاف سراسری آنها با دمکرات مسیحی‌ها باشد.

پارلمان جدید، برای نخستین بار پس از بیش از شش دهه، دوباره شش‌حزبی شد. دو حزب بزرگ دمکرات مسیحی و سوسیال دمکرات در عین حال بازندگان بزرگ هم بوده‌اند و چهار حزب دیگر می‌توانند خود را برنده حس کنند، زیرا به آرای همه‌ی آنها کم و بیش افزوده شده است.

برنده اصلی در این میان اما حزب راست افراطی "آلترناتیو برای آلمان" بوده که با ۶ / ۱۲ درصد آرا سومین حزب قدرتمند شده است. پیروزی لیبرال‌ها هم با ۷ / ۱۰ درصد آرا آشکار بود. حزب چپ آلمان نیز با ۲ / ۹ درصد آرا به هدف انتخاباتی خود رسید و بیش از نیم درصد بر آرای خود افزود. سبزها هم با ۹ / ۸ درصد، نیم درصد رشد داشتند. اما این هر سه حزب به‌وضوح عقب‌تر از "آلترنانتیو برای آلمان" قرار گرفتند.

دلسردی از ائتلاف بزرگ

دمکرات مسیحی‌ها و سوسیال دمکرات‌ها در مجموع شاهد از دست دادن بیش از ۱۳ درصد از آرای خود بودند. چنین شکستی، با توجه به شرکت بیش از ۷۶ درصدی واجدان شرایط در انتخابات که نشانگر رشدی پنج درصدی به نسبت چهار سال پیش بود، اخطاری شدید از سوی رأی‌دهندگان به آنان محسوب می‌شود.

به نظر می‌رسد، دیگر دورانی که این دو حزب بزرگ می‌توانستند جهت‌گیری سیاسی در آلمان را به تنهایی تعیین کنند، به سر رسیده باشد. ائتلاف‌های بزرگ، احزاب سیاسی حاشیه‌ای را تقویت می‌کنند. پیروزی "آلترناتیو برای آلمان" مؤید این مسئله است. دمکرات مسیحی‌ها و سوسیال دمکرات‌ها در سال ۱۹۸۷ حدود ۸۱ درصد آرا را از آن خود کرده بودند، در صورتی که آنها امسال کمتر از ۵۴ درصد را به خود اختصاص دادند.

موضوع‌های مرتبط

در نخستین ارزیابی‌ها سوسیال دمکرا‌ت‌ها متهم شده‌اند که به اندازه کافی نتوانسته‌اند در برابر مرکل بایستند و حرف خود را پیش ببرند؛ علاوه بر این گفته می‌شود که از خط مشی مشخص و مستقل بی‌بهره بوده‌اند. ائتلاف بزرگ هیچگاه برای آنها در مقام مؤتلف ضعیف‌تر سود چندانی به همراه نداشته است. به همین خاطر نیز رهبران این حزب به سرعت پس از روشن شدن نتایج اولیه انتخابات اعلام کردند که به جایگاه اپوزیسیون عقب‌نشینی خواهند کرد.

با وجود رشد اقتصادی و سقوط نرخ بیکاری، مجازات ائتلاف "سیاه−سرخ" نشانگر نارضایتی بزرگی در آلمان است. معضل پناهجویان نیز همانند سیاست‌های دولت در رابطه با بازنشستگی، از جمله دلایل این نارضایتی است.

چالش "آلترناتیو برای آلمان"

پس از ورود "آلترناتیو برای آلمان" به تقریبا تمامی پارلمان‌های ایالتی، این حزب اینک به بوندستاگ نیز راه یافته است. این حزب حتی در شرق آلمان با بیش از ۲۱ درصد آرا، به دومین حزب قدرتمند این منطقه از کشور تبدیل شده است. این حزب راست افراطی حتی در میان رای دهندگان مرد در شرق آلمان در صدر قرار دارد. "آلترناتیو برای آلمان" سومین حزب قدرتمند پارلمان سراسری نمایندگان نیز هست.

حدود ۶۰ درصد کسانی که این حزب را برگزیده‌اند، عنوان می‌کنند که رأی خود را در اعتراض به دیگر احزاب، به "آلترناتیو برای آلمان" داده‌اند. با توجه به این امر، کسانی که واقعا به این حزب باور دارند در اقلیت هستند. الکساندر گاولند، نامزد اصلی این حزب، اعلام کرده است که دولت جدید مرکل را "شکار" خواهد کرد.

سیاست

پرسش اول: اهمیت انتخابات پارلمانی در سیستم سیاسی آلمان در چیست؟

انتخاباتی که روز ۲۴ سپتامبر برگزار می‌شود، مهم‌ترین انتخابات جمهوری فدرال آلمان است. در این انتخابات نه تنها نمایندگان مجلس آلمان یا بوندس‌تاگ انتخاب می‌شوند، بلکه صدراعظم این کشور نیز تعیین می‌شود. ساز و کار انتخابات در آلمان در مجموع پیچیده است.

سیاست

پرسش اول: اهمیت انتخابات پارلمانی در سیستم سیاسی آلمان در چیست؟

پیچیدگی سامانه انتخابات در آلمان برخاسته از آموزه‌هایی است که از تاریخ این کشور به دست آمده است. درس‌هایی برای مانع شدن از تکرار اشتباهات احتمالی. دموکراسی جوان آلمان در عهد وایمار به علت کاستی‌های موجود در سیستم انتخاباتی راه را برای ظهور و حکومت ناسیونال سوسیالیست‌ها هموار کرده بود.

سیاست

پرسش دوم: چه کسانی حق رای دارند؟

برای شرکت در انتخابات آلمان، همچون سایر کشورهای جهان دو شرط کلیدی وجود دارد: تابعیت آلمان و سن قانونی. سن قانونی برای شرکت در انتخابات پارلمانی آلمان ۱۸ سال تعیین شده است. به این ترتیب، در انتخابات سال جاری آلمان ۶۱ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر از حق رای برخوردارند. سه میلیون نفر از شهروندان که به سن قانونی رسیده‌اند، می‌توانند برای نخستین بار رای خود را به صندوق بریزند و در انتخابات شرکت کنند.

سیاست

پرسش دوم: چه کسانی حق رای دارند؟

ترکیب جنسیتی صاحبان حق رای در انتخابات سال جاری چنین است: ۳۱ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر زن هستند و ۲۹ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر از واجدین حق رای را مردان تشکیل می‌د‌هند. یک سوم از صاحبان حق رای در آلمان، یعنی ۲۲ میلیون نفر، بیش از ۶۰ سال سن دارند. به این ترتیب، افراد سالمند آلمان می‌توانند در نتایج انتخابات نقشی موثر ایفا کنند.

سیاست

پرسش دوم: چه کسانی حق رای دارند؟

بیشترین شمار صاحبان حق رای در ایالت نوردراین وستفالن آلمان زندگی می‌کنند که بالغ بر ۱۳ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر می‌شوند. پس از آن ایالت بایرن با ۹ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر در رده دوم قرار دارد و ایالت بادن وورتمبرگ با ۷ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر در رده سوم. تعداد نمایندگان بوندس‌تاگ با جمعیت هر ایالت آلمان و تعداد حوزه‌های انتخابی تناسب دارد.

سیاست

پرسش سوم: میزان مشارکت مردم در انتخابات پارلمانی در آلمان؟

زمان مشارکت‌های ۹۰ درصدی در آلمان سپری شده است. در انتخابات دوره پیش بوندس‌تاگ یا پارلمان آلمان (۲۰۱۳) میزان مشارکت ۷۱/۵ درصد بود. نازلترین سطح مشارکت به سال ۲۰۰۹ بر می‌گردد. به این ترتیب میزان مشارکت مردم در انتخابات آلمان سیر نزولی داشته است. اما، با توجه به نقشی که نیروهای پوپولیست در انتخابات سال جاری آلمان ایفا می‌کنند، کارشناسان مشارکت بیشتر مردم را پیش‌بینی می‌کنند.

سیاست

پرسش چهارم: برگه‌های رای انتخابات بوندس‌تاگ چه شکلی دارند؟

روز ۲۴ سپتامبر صاحبان حق رای یک برگه انتخاباتی دریافت می‌کنند با دو گزینه. گزینه نخست برای انتخاب نماینده حوزه انتخاباتی است و گزینه دوم برای انتخاب حزب است. این یکی از پیچیدگی‌های سیستم انتخاباتی آلمان به حساب می‌آید. به این ترتیب، صاحبان حق رای هم نماینده حوزه انتخابی خود را بر می‌گزینند و هم با رای دوم خود به حزب مورد نظرشان رای می‌دهند.

سیاست

پرسش چهارم: برگه‌های رای انتخابات بوندس‌تاگ چه شکلی دارند؟

رای نخست یا به زبان آلمانی "ارست‌اشتیمه" برای انتخاب نماینده حوزه انتخابی است که از این منظر به انتخابات ایالات متحده آمریکا شباهت دارد. شهروند با این رای خود نماینده حوزه انتخابی خود را در پارلمان برمی‌گزیند. هر کاندیدایی که موفق شود در یکی از ۲۹۹ حوزه انتخابی اکثریت آرا را بدست آورد، مستقیما به پارلمان راه می‌یابد. باید یادآور شد که هر حوزه انتخابی، جمعیتی بالغ بر ۲۵۰ هزار نفر را در بر می‌گیرد.

سیاست

پرسش چهارم: برگه‌های رای انتخابات بوندس‌تاگ چه شکلی دارند؟

صرف‌نظر از نمایندگانی که به طور مستقیم از حوزه انتخابی خود به پارلمان راه می‌یابند، ۲۹۹ نماینده دیگر از طریق رای دوم یا به آلمانی (تسوایت‌اشتیمه) انتخاب می‌شوند. این رای ناظر بر انتخاب احزاب و کاندیدای آن حزب است. همین آرا میزان سهم هر حزب در پارلمان را رقم می‌زند.

سیاست

پرسش پنجم: پارلمان آلمان یا بوندس‌تاگ چند نماینده دارد؟

بر اساس قانون اساسی آلمان، مجلس آلمان یا بوندس‌تاگ ۵۹۸ نماینده دارد. سرنوشت ۲۹۹ کرسی مستقیما با رای نخست به نمایندگان حوزه‌های انتخابی تعیین می‌شود و ۲۹۹ نماینده نیز از طریق رای دوم به احزاب مشخص می‌گردند. شهرهای بزرگ‌تر در قیاس با شهرهای کوچک‌تر، تعداد نماینده‌ بیشتری به پارلمان می‌فرستند.

سیاست

پرسش پنجم: پارلمان آلمان یا بوندس‌تاگ چند نماینده دارد؟

ویژگی این سیستم رای‌گیری در این است که صاحبان حق رای می‌توانند درباره هر دو رای خود جداگانه تصمیم بگیرند. به این ترتیب، مثلا یک شهروند آلمانی می‌تواند رای نخست خود را به نامزد حزب دموکرات مسیحی بدهد و رای دوم خود را به حزب دموکرات آزاد و از این طریق به آن حزب برای ورود به پارلمان و تشکیل دولت ائتلافی با حزب دموکرات مسیحی یاری رساند.

سیاست

پرسش ششم: چرا تعداد کرسی‌های پارلمان آلمان گاهی بیشتر از ۵۹۸ نماینده است؟

پدیده‌ای "اوبرهنگ مندات" یا "کرسی‌ سرآویز" یک از ویژگی‌های قانون انتخاباتی آلمان است. بر اساس این ویژگی، امکان اینکه تعداد نمایندگان بوندس‌تاگ بیشتر از ۵۹۸ نفر گردد، وجود دارد. به عنوان نمونه تعداد نمایندگان پارلمان آلمان در مجلس هفدهم ۶۲۲ نفر بود و تعداد نمایندگان در مجلس هیجدهم حتی به ۶۳۱ نفر رسیده بود. علت افزایش تعداد کرسی‌های مجلس مربوط به "کرسی‌های سرآویز" می‌شود.

سیاست

پرسش ششم: چرا تعداد کرسی‌های پارلمان آلمان گاهی بیشتر از ۵۹۸ نماینده است؟

همانگونه که شرح آن رفت، نمایندگانی که بتوانند در هر یک از ۲۹۹ حوزه انتخابی پیروز شوند، مستقیما به پارلمان راه می‌یابند. از سوی دیگر بر اساس "رای دوم" سهم هر حزب برای فرستادن نماینده به بوندس‌تاگ در هر یک از ایالات آلمان تعیین می‌گردد. هرگاه تعداد نمایندگانی که یک حزب به طور مستقیم و از طریق حوزه انتخابی به مجلس بفرستد، بیش از سهم آن حزب باشد، تعداد نمایندگان آن حزب از آن ایالت بیشتر می‌شود.

سیاست

پرسش هفتم: مانع ۵ درصدی به چه معناست؟

برای اینکه حزبی به بوندس‌تاگ راه یابد باید حداقل پنج درصد از رای دوم، یعنی رای مستقیم مردم به احزاب را به دست آورده باشد. این سیستم برای جلوگیری از ورود "خرده‌احزاب" پیش‌بینی شده است. آموزه‌ای از دوران حکومت جمهوری وایمار. این مانع ۵ درصدی عملا جلوی ورود احزاب راستی نظیر NPD یا حزب ناسیونالیست آلمان و سایر احزاب افراط‌گرا به پارلمان را گرفته است.

سیاست

پرسش هفتم: مانع ۵ درصدی به چه معناست؟

اما همین مانع می‌تواند باعث حذف احزاب دیگر نیز بشود. به عنوان نمونه حزب دموکرات آزاد آلمان، یا حزب لیبرال این کشور FDP در انتخابات دوره پیش پارلمان آلمان نتوانست از مانع ۵ درصدی عبور کند و عملا به مجلس راه نیافت.

سیاست

پرسش هشتم: چه احزابی در انتخابات امسال به پارلمان راه می‌یابند؟

تعداد احزابی که در انتخابات بوندس‌تاگ آلمان شرکت می‌کنند، کم نیست. شماری از این "خرده‌احزاب" قادر به عبور از مانع ۵ درصدی نیستند و عملا شانسی برای ورود به مجلس آلمان را ندارند. از آن جمله می‌توان به احزاب راست افراطی این کشور، مثل حزب ناسیونالیست آلمان NPD اشاره کرد یا احزاب چپی همچون حزب مارکسیست لنینیست MLPD.

سیاست

پرسش هشتم: چه احزابی در انتخابات امسال به پارلمان راه می‌یابند؟

در شرایط کنونی ۵ حزب در بوندس‌تاگ حضور دارند: حزب دموکرات مسیحی، یعنی حزبی که رهبری آن را صدراعظم آلمان، آنگلا مرکل در اختیار دارد. این حزب در پیوند با حزب سوسیال مسیحی است که در ایالت بایرن فعالیت می‌کند. سه حزب دیگر موجود در مجلس آلمان عبارتند از حزب سوسیال دموکرات، حزب سبزها و حزب چپ‌های آلمان.

سیاست

پرسش هشتم: چه احزابی در انتخابات امسال به پارلمان راه می‌یابند؟

موضوع مانع ۵ درصدی در انتخابات سال جاری دغدغه ذهنی دو حزب است: یکی حزب دموکرات آزاد که در انتخابات پیشین موفق نشد از مانع ۵ درصدی عبور کند و دیگری حزب پوپولیست آلترناتیوی برای آلمان (AFD) که عمدتا سیاست مخالفت با مهاجرپذیری آلمان را دنبال می‌کند. ارزیابی‌ها و نظرسنجی‌هایی که تا کنون صورت گرفته حکایت از آن دارند که این دو حزب در انتخابات سال جاری موفق به عبور از مانع ۵ درصدی خواهند شد.

سیاست

پرسش نهم: صدراعظم آلمان چگونه انتخاب می‌شود؟

برخلاف سیستم انتخاباتی در کشورهایی همچون فرانسه و آمریکا، شرکت‌کنندگان در انتخابات مستقیما صدراعظم را برنمی‌گزینند. مجلس باید پس از پایان انتخابات و حداکثر یک ماه پس از آن تشکیل جلسه دهد. هرگاه مذاکرات مربوط به تشکیل ائتلاف پیش از آن موفقیت‌آمیز بوده باشد، ممکن است که بوندس‌تاگ پیش از آن تشکیل جلسه دهد. نامزد اصلی آن حزبی که بیش از سایر احزاب رای به دست آورده باشد، به عنوان صدراعظم انتخاب می‌شود.

سیاست

پرسش نهم: صدراعظم آلمان چگونه انتخاب می‌شود؟

در هر سه دوره پیشین، حزب دموکرات مسیحی اکثریت آرا را به دست آورده بود. از این‌رو نامزد اصلی این حزب، یعنی آنگلا مرکل به عنوان صدراعظم انتخاب شده بود. مرکل مایل است که این مقام را برای چهار سال آینده نیز از آن خود کند.

سیاست

پرسش نهم: صدراعظم آلمان چگونه انتخاب می‌شود؟

در آلمان محدودیتی برای تداوم کار صدراعظم وجود ندارد و یک نفر می‌تواند چند دوره به طور متوالی این مقام را از آن خود کند. اما تا کنون هیچ صدراعظمی در آلمان ۱۶ سال در راس قدرت نبوده است. در صورت پیروزی مرکل، دوره زمامداری او به ۱۶ سال خواهد رسید.

سیاست

پرسش دهم: نتیجه انتخابات کی‌ اعلام می‌شود؟

راس ساعت ۶ بعدازظهر ۲۴ سپتامبر، کار اخذ رای در حوزه‌های رای‌گیری به پایان می‌رسد و اندکی پس از پایان رای‌گیری، نتایج نخستین شمارش آرا اعلام می‌شود. تجربه نشان می‌دهد که نتایج رسمی انتخابات با نتایجی که راس ساعت ۶ بعدازظهر اعلام می‌شود، عملا تفاوت فاحشی ندارند. نتایج رسمی انتخابات در ساعات بامدادی روز ۲۵ سپتامبر اعلام خواهد شد. تصویر: نموداری از نتایج نهایی انتخابات پارلمانی آلمان در سال ۲۰۱۳.