«برای خروج از بحران، وجود آن را به رسمیت بشناسید»

میرحسین موسوی نسبت به وقایع عاشورا و پیامدهای آن واکنش نشان داد. او در بیانیه‌ای از حاکمیت خواست دست از تهدید و سرکوب بردارد و ابتدا نفس وجود بحران را بپذیرد. مهمترین خواست او در این بیانیه «مسئولیت‌پذیری دولت» است.

۱. مسئولیت‌پذیری دولت

۲. تدوین قانون شفافی برای انتخابات

۳. آزادی زندانیان سیاسی

۴. آزادی رسانه‌ها

۵. آزادی اجتماعات

احتمال بالا گرفتن بحث درباره‌ی آشتی و وحدت

بیانیه‌ی جدید موسوی در مجموع آشتی‌جویانه است. در میان خواست‌هایی که پیش گذاشته، خواست اول در مورد «مسئولیت‌پذیری دولت» اهمیت ویژه‌ای دارد. اولین برداشتی که از آن می‌توان کرد به رسمیت شناختن وضعیت فعلی یعنی ریاست جمهوری احمدی‌نژاد است. اکنون دولت احمدی‌نژاد باید «پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است».

پیش از این بیانیه‌ی موسوی، بحث‌هایی درباره‌ی غلبه بر بحران آغاز شده بود. در میان اصول‌گرایان هم کسانی چون علی مطهری، نماینده‌ی مجلس راه‌حل‌هایی برای غلبه بر بحران عرضه کرده‌اند. نام هاشمی رفسنجانی در تحلیل‌ها مدام مطرح می‌شود. عده‌ای گمان می‌کنند که اگر قرار بر آشتی در میان چهره‌‌های نظام باشد، در نهایت او واسطه خواهد شد.

احتمال می‌رود که بیانیه‌ی جدید میرحسین موسوی به بحث‌‌ها درباره‌ی آشتی و وحدت دامن زند. طبعا خود این بیانیه هم از دل مجموعه‌ای از بحث‌ها درآمده که مثل موارد مشابه دیگر جزئیات آن در آینده معلوم خواهد شد.

نویسنده: رضا نیکجو

تحریریه: شهرام احدی

میرحسین موسوی در ابتدای بیانیه‌ی هفدهم خود تظاهرات مردم در روز عاشورا را خودجوش خواند و یادآور شد که او، مهدی کروبی و محمد خاتمی برای این تظاهرات «علیرغم درخواستهای فراوان» فراخوان نداده بودند.

[متن کامل بیانیه‌ی میرحسین موسوی را از طریق لینک زیر بخوانید.]

او در این بیانیه منشأ خشونت را حاکمیت دانست و در این باره گفت: «مشاهده فیلم های تکان دهنده عاشورا نشان می‌دهد که اگر شعارها و حرکات جاهایی به سمت افراط غیر قابل قبول کشانده می‌شود، ناشی از به زیر انداختن افراد بی گناه از روی پل ها و بلندی ها، تیراندازی ها و آدم زیر کردن ها و ترورهاست.»

پاسخ به تهدیدها

پس از تظاهرات روز عاشورا تهدیدها علیه معترضان بالا گرفته است. دیروز (۱۰ دی، ۳۱ دسامبر) قوه‌ی قضائیه و وزارت اطلاعات اطلاعیه‌های منتشر کرده و تصریح کرده‌اند که معترضان با پاسخ‌هایی سخت مواجه خواهند شد.

میرحسین موسوی خطاب به حاکمیت گفته که سکوب و تهدید مردم را ساکت نخواهد کرد. وی در بیانیه‌‌ی هفدهم خود در اینباره نوشت: «گیرم که چند روز با دستگیری‌ها، خشونت‌ها ، تهدیدها و بستن دهان روزنامه‌ها و رسانه‌ها سکوت برقرار گردید، تغییر قضاوت مردم را نسبت به نظام چگونه حل می‌کنید؟ تخریب مشروعیت را چگونه جبران می‌نمائید؟ نگاه ملامت‌آمیز و متعجب همه جهانیان از این همه خشونت یک دولت به ملت خود را چگونه تغییر می‌دهید؟ با مشکلات بر زمین مانده اقتصادی و معیشتی کشور که به دلیل ضعف مفرط دولت روزبروز وخیم تر می‌شود چه می‌کنید؟ با چه پشتوانه ای از کارآمدی و انسجام ملی و سیاست خارجی موثر، سایه قطعنامه ها و امتیازخواهی های بیشتر را در سطح بین الملل از سر کشور و ملتمان دور می‌کنید؟»

او در ادامه گفت که شخصا از تهدید به مرگ هم نمی‌ترسد: «بنده به صراحت و روشنی می‌گویم فرمان اعدام و قتل و زندانی کروبی و موسوی و امثال ما مشکل را حل نخواهد کرد. ... بنده ابایی ندارم که یکی از شهدایی باشم که مردم بعد از انتخابات در راه مطالبات به حق دینی و ملی خود تقدیم کردند و خون من رنگین تر از آن شهدا نیست.»

به رسمیت شناختن بحران

مضمون اصلی بیانیه‌ی هفدهم میرحسین موسوی، ارائه‌ی راه‌حل‌هایی برای خروج از بحران است. او در جایی که بحث بحران را می‌گشاید، تأکید می‌کند که ابتدا باید نفس وجود آن را پذیرفت: «بنده به صراحت می‌گویم تا وجود یک بحران جدی در کشور به رسمیت شناخته نشود، راهی برای خروج از مشکلات و مسائل پیدا نخواهد شد. عدم اذعان به بحران ، توجیه‌گر ادامه راه‌حل‌های سرکوبگرانه خواهد شد. اذعان به وضعیت بحرانی می‌تواند راه حل را نه در سرکوب که بر سر آشتی ملی قرار دهد.»

میرحسین موسوی پس از این موضوع تصریح کرد که از موضعی دینی و ملی به خروج از بحران فکر می‌کند: «من لازم می‌دانم قبل از آنکه راه حل خودم را برای خروج از بحران مطرح سازم ، برهویت اسلامی و ملی و مخالف سلطه بیگانگان و وفادار به قانون اساسی ما و جنبش سبز تاکید نمایم.»

او در ادامه به انتقاد از وضعیت پرداخته و از جمله در رابطه با فعالیت‌های اقتصادی سپاه پاسداران نوشت: «ما می‌گوییم نهاد بزرگ و تاثیرگذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته، نمی‌تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می‌شود و هم کشور را به فساد می‌کشاند.»

میرحسین موسوی در ادامه، هدف خود را «یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم» معرفی کرد.

راه‌حل‌های موسوی

موسوی معتقد است: «وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلاب‌های تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل‌آلود شدن آن شده است. راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان‌پذیر نیست. اندیشیدن به این گونه راه حل‌ها که عده‌ای توبه کنند و عده‌ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود، عملا به بیراهه رفتن است.»

او با این مقدمه پنج راه حل پیش می‌گذارد:

۱. مسئولیت‌پذیری دولت

۲. تدوین قانون شفافی برای انتخابات

۳. آزادی زندانیان سیاسی

۴. آزادی رسانه‌ها

۵. آزادی اجتماعات

احتمال بالا گرفتن بحث درباره‌ی آشتی و وحدت

بیانیه‌ی جدید موسوی در مجموع آشتی‌جویانه است. در میان خواست‌هایی که پیش گذاشته، خواست اول در مورد «مسئولیت‌پذیری دولت» اهمیت ویژه‌ای دارد. اولین برداشتی که از آن می‌توان کرد به رسمیت شناختن وضعیت فعلی یعنی ریاست جمهوری احمدی‌نژاد است. اکنون دولت احمدی‌نژاد باید «پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است».

پیش از این بیانیه‌ی موسوی، بحث‌هایی درباره‌ی غلبه بر بحران آغاز شده بود. در میان اصول‌گرایان هم کسانی چون علی مطهری، نماینده‌ی مجلس راه‌حل‌هایی برای غلبه بر بحران عرضه کرده‌اند. نام هاشمی رفسنجانی در تحلیل‌ها مدام مطرح می‌شود. عده‌ای گمان می‌کنند که اگر قرار بر آشتی در میان چهره‌‌های نظام باشد، در نهایت او واسطه خواهد شد.

احتمال می‌رود که بیانیه‌ی جدید میرحسین موسوی به بحث‌‌ها درباره‌ی آشتی و وحدت دامن زند. طبعا خود این بیانیه هم از دل مجموعه‌ای از بحث‌ها درآمده که مثل موارد مشابه دیگر جزئیات آن در آینده معلوم خواهد شد.

نویسنده: رضا نیکجو

تحریریه: شهرام احدی

راه‌حل‌های موسوی

موسوی معتقد است: «وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلاب‌های تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل‌آلود شدن آن شده است. راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان‌پذیر نیست. اندیشیدن به این گونه راه حل‌ها که عده‌ای توبه کنند و عده‌ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود، عملا به بیراهه رفتن است.»

او با این مقدمه پنج راه حل پیش می‌گذارد:

۱. مسئولیت‌پذیری دولت

۲. تدوین قانون شفافی برای انتخابات

۳. آزادی زندانیان سیاسی

۴. آزادی رسانه‌ها

۵. آزادی اجتماعات

احتمال بالا گرفتن بحث درباره‌ی آشتی و وحدت

بیانیه‌ی جدید موسوی در مجموع آشتی‌جویانه است. در میان خواست‌هایی که پیش گذاشته، خواست اول در مورد «مسئولیت‌پذیری دولت» اهمیت ویژه‌ای دارد. اولین برداشتی که از آن می‌توان کرد به رسمیت شناختن وضعیت فعلی یعنی ریاست جمهوری احمدی‌نژاد است. اکنون دولت احمدی‌نژاد باید «پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است».

پیش از این بیانیه‌ی موسوی، بحث‌هایی درباره‌ی غلبه بر بحران آغاز شده بود. در میان اصول‌گرایان هم کسانی چون علی مطهری، نماینده‌ی مجلس راه‌حل‌هایی برای غلبه بر بحران عرضه کرده‌اند. نام هاشمی رفسنجانی در تحلیل‌ها مدام مطرح می‌شود. عده‌ای گمان می‌کنند که اگر قرار بر آشتی در میان چهره‌‌های نظام باشد، در نهایت او واسطه خواهد شد.

احتمال می‌رود که بیانیه‌ی جدید میرحسین موسوی به بحث‌‌ها درباره‌ی آشتی و وحدت دامن زند. طبعا خود این بیانیه هم از دل مجموعه‌ای از بحث‌ها درآمده که مثل موارد مشابه دیگر جزئیات آن در آینده معلوم خواهد شد.

نویسنده: رضا نیکجو

تحریریه: شهرام احدی

میرحسین موسوی پس از این موضوع تصریح کرد که از موضعی دینی و ملی به خروج از بحران فکر می‌کند: «من لازم می‌دانم قبل از آنکه راه حل خودم را برای خروج از بحران مطرح سازم ، برهویت اسلامی و ملی و مخالف سلطه بیگانگان و وفادار به قانون اساسی ما و جنبش سبز تاکید نمایم.»

او در ادامه به انتقاد از وضعیت پرداخته و از جمله در رابطه با فعالیت‌های اقتصادی سپاه پاسداران نوشت: «ما می‌گوییم نهاد بزرگ و تاثیرگذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته، نمی‌تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می‌شود و هم کشور را به فساد می‌کشاند.»

میرحسین موسوی در ادامه، هدف خود را «یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم» معرفی کرد.

راه‌حل‌های موسوی

موسوی معتقد است: «وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلاب‌های تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل‌آلود شدن آن شده است. راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان‌پذیر نیست. اندیشیدن به این گونه راه حل‌ها که عده‌ای توبه کنند و عده‌ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود، عملا به بیراهه رفتن است.»

او با این مقدمه پنج راه حل پیش می‌گذارد:

۱. مسئولیت‌پذیری دولت

۲. تدوین قانون شفافی برای انتخابات

۳. آزادی زندانیان سیاسی

۴. آزادی رسانه‌ها

۵. آزادی اجتماعات

احتمال بالا گرفتن بحث درباره‌ی آشتی و وحدت

بیانیه‌ی جدید موسوی در مجموع آشتی‌جویانه است. در میان خواست‌هایی که پیش گذاشته، خواست اول در مورد «مسئولیت‌پذیری دولت» اهمیت ویژه‌ای دارد. اولین برداشتی که از آن می‌توان کرد به رسمیت شناختن وضعیت فعلی یعنی ریاست جمهوری احمدی‌نژاد است. اکنون دولت احمدی‌نژاد باید «پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است».

پیش از این بیانیه‌ی موسوی، بحث‌هایی درباره‌ی غلبه بر بحران آغاز شده بود. در میان اصول‌گرایان هم کسانی چون علی مطهری، نماینده‌ی مجلس راه‌حل‌هایی برای غلبه بر بحران عرضه کرده‌اند. نام هاشمی رفسنجانی در تحلیل‌ها مدام مطرح می‌شود. عده‌ای گمان می‌کنند که اگر قرار بر آشتی در میان چهره‌‌های نظام باشد، در نهایت او واسطه خواهد شد.

احتمال می‌رود که بیانیه‌ی جدید میرحسین موسوی به بحث‌‌ها درباره‌ی آشتی و وحدت دامن زند. طبعا خود این بیانیه هم از دل مجموعه‌ای از بحث‌ها درآمده که مثل موارد مشابه دیگر جزئیات آن در آینده معلوم خواهد شد.

نویسنده: رضا نیکجو

تحریریه: شهرام احدی

او در ادامه گفت که شخصا از تهدید به مرگ هم نمی‌ترسد: «بنده به صراحت و روشنی می‌گویم فرمان اعدام و قتل و زندانی کروبی و موسوی و امثال ما مشکل را حل نخواهد کرد. ... بنده ابایی ندارم که یکی از شهدایی باشم که مردم بعد از انتخابات در راه مطالبات به حق دینی و ملی خود تقدیم کردند و خون من رنگین تر از آن شهدا نیست.»

به رسمیت شناختن بحران

مضمون اصلی بیانیه‌ی هفدهم میرحسین موسوی، ارائه‌ی راه‌حل‌هایی برای خروج از بحران است. او در جایی که بحث بحران را می‌گشاید، تأکید می‌کند که ابتدا باید نفس وجود آن را پذیرفت: «بنده به صراحت می‌گویم تا وجود یک بحران جدی در کشور به رسمیت شناخته نشود، راهی برای خروج از مشکلات و مسائل پیدا نخواهد شد. عدم اذعان به بحران ، توجیه‌گر ادامه راه‌حل‌های سرکوبگرانه خواهد شد. اذعان به وضعیت بحرانی می‌تواند راه حل را نه در سرکوب که بر سر آشتی ملی قرار دهد.»

میرحسین موسوی پس از این موضوع تصریح کرد که از موضعی دینی و ملی به خروج از بحران فکر می‌کند: «من لازم می‌دانم قبل از آنکه راه حل خودم را برای خروج از بحران مطرح سازم ، برهویت اسلامی و ملی و مخالف سلطه بیگانگان و وفادار به قانون اساسی ما و جنبش سبز تاکید نمایم.»

او در ادامه به انتقاد از وضعیت پرداخته و از جمله در رابطه با فعالیت‌های اقتصادی سپاه پاسداران نوشت: «ما می‌گوییم نهاد بزرگ و تاثیرگذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته، نمی‌تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می‌شود و هم کشور را به فساد می‌کشاند.»

میرحسین موسوی در ادامه، هدف خود را «یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم» معرفی کرد.

راه‌حل‌های موسوی

موسوی معتقد است: «وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلاب‌های تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل‌آلود شدن آن شده است. راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان‌پذیر نیست. اندیشیدن به این گونه راه حل‌ها که عده‌ای توبه کنند و عده‌ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود، عملا به بیراهه رفتن است.»

او با این مقدمه پنج راه حل پیش می‌گذارد:

۱. مسئولیت‌پذیری دولت

۲. تدوین قانون شفافی برای انتخابات

۳. آزادی زندانیان سیاسی

۴. آزادی رسانه‌ها

۵. آزادی اجتماعات

احتمال بالا گرفتن بحث درباره‌ی آشتی و وحدت

بیانیه‌ی جدید موسوی در مجموع آشتی‌جویانه است. در میان خواست‌هایی که پیش گذاشته، خواست اول در مورد «مسئولیت‌پذیری دولت» اهمیت ویژه‌ای دارد. اولین برداشتی که از آن می‌توان کرد به رسمیت شناختن وضعیت فعلی یعنی ریاست جمهوری احمدی‌نژاد است. اکنون دولت احمدی‌نژاد باید «پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است».

پیش از این بیانیه‌ی موسوی، بحث‌هایی درباره‌ی غلبه بر بحران آغاز شده بود. در میان اصول‌گرایان هم کسانی چون علی مطهری، نماینده‌ی مجلس راه‌حل‌هایی برای غلبه بر بحران عرضه کرده‌اند. نام هاشمی رفسنجانی در تحلیل‌ها مدام مطرح می‌شود. عده‌ای گمان می‌کنند که اگر قرار بر آشتی در میان چهره‌‌های نظام باشد، در نهایت او واسطه خواهد شد.

احتمال می‌رود که بیانیه‌ی جدید میرحسین موسوی به بحث‌‌ها درباره‌ی آشتی و وحدت دامن زند. طبعا خود این بیانیه هم از دل مجموعه‌ای از بحث‌ها درآمده که مثل موارد مشابه دیگر جزئیات آن در آینده معلوم خواهد شد.

نویسنده: رضا نیکجو

تحریریه: شهرام احدی

پاسخ به تهدیدها

پس از تظاهرات روز عاشورا تهدیدها علیه معترضان بالا گرفته است. دیروز (۱۰ دی، ۳۱ دسامبر) قوه‌ی قضائیه و وزارت اطلاعات اطلاعیه‌های منتشر کرده و تصریح کرده‌اند که معترضان با پاسخ‌هایی سخت مواجه خواهند شد.

میرحسین موسوی خطاب به حاکمیت گفته که سکوب و تهدید مردم را ساکت نخواهد کرد. وی در بیانیه‌‌ی هفدهم خود در اینباره نوشت: «گیرم که چند روز با دستگیری‌ها، خشونت‌ها ، تهدیدها و بستن دهان روزنامه‌ها و رسانه‌ها سکوت برقرار گردید، تغییر قضاوت مردم را نسبت به نظام چگونه حل می‌کنید؟ تخریب مشروعیت را چگونه جبران می‌نمائید؟ نگاه ملامت‌آمیز و متعجب همه جهانیان از این همه خشونت یک دولت به ملت خود را چگونه تغییر می‌دهید؟ با مشکلات بر زمین مانده اقتصادی و معیشتی کشور که به دلیل ضعف مفرط دولت روزبروز وخیم تر می‌شود چه می‌کنید؟ با چه پشتوانه ای از کارآمدی و انسجام ملی و سیاست خارجی موثر، سایه قطعنامه ها و امتیازخواهی های بیشتر را در سطح بین الملل از سر کشور و ملتمان دور می‌کنید؟»

او در ادامه گفت که شخصا از تهدید به مرگ هم نمی‌ترسد: «بنده به صراحت و روشنی می‌گویم فرمان اعدام و قتل و زندانی کروبی و موسوی و امثال ما مشکل را حل نخواهد کرد. ... بنده ابایی ندارم که یکی از شهدایی باشم که مردم بعد از انتخابات در راه مطالبات به حق دینی و ملی خود تقدیم کردند و خون من رنگین تر از آن شهدا نیست.»

به رسمیت شناختن بحران

مضمون اصلی بیانیه‌ی هفدهم میرحسین موسوی، ارائه‌ی راه‌حل‌هایی برای خروج از بحران است. او در جایی که بحث بحران را می‌گشاید، تأکید می‌کند که ابتدا باید نفس وجود آن را پذیرفت: «بنده به صراحت می‌گویم تا وجود یک بحران جدی در کشور به رسمیت شناخته نشود، راهی برای خروج از مشکلات و مسائل پیدا نخواهد شد. عدم اذعان به بحران ، توجیه‌گر ادامه راه‌حل‌های سرکوبگرانه خواهد شد. اذعان به وضعیت بحرانی می‌تواند راه حل را نه در سرکوب که بر سر آشتی ملی قرار دهد.»

میرحسین موسوی پس از این موضوع تصریح کرد که از موضعی دینی و ملی به خروج از بحران فکر می‌کند: «من لازم می‌دانم قبل از آنکه راه حل خودم را برای خروج از بحران مطرح سازم ، برهویت اسلامی و ملی و مخالف سلطه بیگانگان و وفادار به قانون اساسی ما و جنبش سبز تاکید نمایم.»

او در ادامه به انتقاد از وضعیت پرداخته و از جمله در رابطه با فعالیت‌های اقتصادی سپاه پاسداران نوشت: «ما می‌گوییم نهاد بزرگ و تاثیرگذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته، نمی‌تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می‌شود و هم کشور را به فساد می‌کشاند.»

میرحسین موسوی در ادامه، هدف خود را «یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم» معرفی کرد.

راه‌حل‌های موسوی

موسوی معتقد است: «وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلاب‌های تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل‌آلود شدن آن شده است. راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان‌پذیر نیست. اندیشیدن به این گونه راه حل‌ها که عده‌ای توبه کنند و عده‌ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود، عملا به بیراهه رفتن است.»

او با این مقدمه پنج راه حل پیش می‌گذارد:

۱. مسئولیت‌پذیری دولت

۲. تدوین قانون شفافی برای انتخابات

۳. آزادی زندانیان سیاسی

۴. آزادی رسانه‌ها

۵. آزادی اجتماعات

احتمال بالا گرفتن بحث درباره‌ی آشتی و وحدت

بیانیه‌ی جدید موسوی در مجموع آشتی‌جویانه است. در میان خواست‌هایی که پیش گذاشته، خواست اول در مورد «مسئولیت‌پذیری دولت» اهمیت ویژه‌ای دارد. اولین برداشتی که از آن می‌توان کرد به رسمیت شناختن وضعیت فعلی یعنی ریاست جمهوری احمدی‌نژاد است. اکنون دولت احمدی‌نژاد باید «پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است».

پیش از این بیانیه‌ی موسوی، بحث‌هایی درباره‌ی غلبه بر بحران آغاز شده بود. در میان اصول‌گرایان هم کسانی چون علی مطهری، نماینده‌ی مجلس راه‌حل‌هایی برای غلبه بر بحران عرضه کرده‌اند. نام هاشمی رفسنجانی در تحلیل‌ها مدام مطرح می‌شود. عده‌ای گمان می‌کنند که اگر قرار بر آشتی در میان چهره‌‌های نظام باشد، در نهایت او واسطه خواهد شد.

احتمال می‌رود که بیانیه‌ی جدید میرحسین موسوی به بحث‌‌ها درباره‌ی آشتی و وحدت دامن زند. طبعا خود این بیانیه هم از دل مجموعه‌ای از بحث‌ها درآمده که مثل موارد مشابه دیگر جزئیات آن در آینده معلوم خواهد شد.

نویسنده: رضا نیکجو

تحریریه: شهرام احدی

میرحسین موسوی در ابتدای بیانیه‌ی هفدهم خود تظاهرات مردم در روز عاشورا را خودجوش خواند و یادآور شد که او، مهدی کروبی و محمد خاتمی برای این تظاهرات «علیرغم درخواستهای فراوان» فراخوان نداده بودند.

[متن کامل بیانیه‌ی میرحسین موسوی را از طریق لینک زیر بخوانید.]

او در این بیانیه منشأ خشونت را حاکمیت دانست و در این باره گفت: «مشاهده فیلم های تکان دهنده عاشورا نشان می‌دهد که اگر شعارها و حرکات جاهایی به سمت افراط غیر قابل قبول کشانده می‌شود، ناشی از به زیر انداختن افراد بی گناه از روی پل ها و بلندی ها، تیراندازی ها و آدم زیر کردن ها و ترورهاست.»

پاسخ به تهدیدها

پس از تظاهرات روز عاشورا تهدیدها علیه معترضان بالا گرفته است. دیروز (۱۰ دی، ۳۱ دسامبر) قوه‌ی قضائیه و وزارت اطلاعات اطلاعیه‌های منتشر کرده و تصریح کرده‌اند که معترضان با پاسخ‌هایی سخت مواجه خواهند شد.

میرحسین موسوی خطاب به حاکمیت گفته که سکوب و تهدید مردم را ساکت نخواهد کرد. وی در بیانیه‌‌ی هفدهم خود در اینباره نوشت: «گیرم که چند روز با دستگیری‌ها، خشونت‌ها ، تهدیدها و بستن دهان روزنامه‌ها و رسانه‌ها سکوت برقرار گردید، تغییر قضاوت مردم را نسبت به نظام چگونه حل می‌کنید؟ تخریب مشروعیت را چگونه جبران می‌نمائید؟ نگاه ملامت‌آمیز و متعجب همه جهانیان از این همه خشونت یک دولت به ملت خود را چگونه تغییر می‌دهید؟ با مشکلات بر زمین مانده اقتصادی و معیشتی کشور که به دلیل ضعف مفرط دولت روزبروز وخیم تر می‌شود چه می‌کنید؟ با چه پشتوانه ای از کارآمدی و انسجام ملی و سیاست خارجی موثر، سایه قطعنامه ها و امتیازخواهی های بیشتر را در سطح بین الملل از سر کشور و ملتمان دور می‌کنید؟»

او در ادامه گفت که شخصا از تهدید به مرگ هم نمی‌ترسد: «بنده به صراحت و روشنی می‌گویم فرمان اعدام و قتل و زندانی کروبی و موسوی و امثال ما مشکل را حل نخواهد کرد. ... بنده ابایی ندارم که یکی از شهدایی باشم که مردم بعد از انتخابات در راه مطالبات به حق دینی و ملی خود تقدیم کردند و خون من رنگین تر از آن شهدا نیست.»

به رسمیت شناختن بحران

مضمون اصلی بیانیه‌ی هفدهم میرحسین موسوی، ارائه‌ی راه‌حل‌هایی برای خروج از بحران است. او در جایی که بحث بحران را می‌گشاید، تأکید می‌کند که ابتدا باید نفس وجود آن را پذیرفت: «بنده به صراحت می‌گویم تا وجود یک بحران جدی در کشور به رسمیت شناخته نشود، راهی برای خروج از مشکلات و مسائل پیدا نخواهد شد. عدم اذعان به بحران ، توجیه‌گر ادامه راه‌حل‌های سرکوبگرانه خواهد شد. اذعان به وضعیت بحرانی می‌تواند راه حل را نه در سرکوب که بر سر آشتی ملی قرار دهد.»

میرحسین موسوی پس از این موضوع تصریح کرد که از موضعی دینی و ملی به خروج از بحران فکر می‌کند: «من لازم می‌دانم قبل از آنکه راه حل خودم را برای خروج از بحران مطرح سازم ، برهویت اسلامی و ملی و مخالف سلطه بیگانگان و وفادار به قانون اساسی ما و جنبش سبز تاکید نمایم.»

او در ادامه به انتقاد از وضعیت پرداخته و از جمله در رابطه با فعالیت‌های اقتصادی سپاه پاسداران نوشت: «ما می‌گوییم نهاد بزرگ و تاثیرگذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته، نمی‌تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می‌شود و هم کشور را به فساد می‌کشاند.»

میرحسین موسوی در ادامه، هدف خود را «یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم» معرفی کرد.

راه‌حل‌های موسوی

موسوی معتقد است: «وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلاب‌های تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل‌آلود شدن آن شده است. راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان‌پذیر نیست. اندیشیدن به این گونه راه حل‌ها که عده‌ای توبه کنند و عده‌ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود، عملا به بیراهه رفتن است.»

او با این مقدمه پنج راه حل پیش می‌گذارد:

۱. مسئولیت‌پذیری دولت

۲. تدوین قانون شفافی برای انتخابات

۳. آزادی زندانیان سیاسی

۴. آزادی رسانه‌ها

۵. آزادی اجتماعات

احتمال بالا گرفتن بحث درباره‌ی آشتی و وحدت

بیانیه‌ی جدید موسوی در مجموع آشتی‌جویانه است. در میان خواست‌هایی که پیش گذاشته، خواست اول در مورد «مسئولیت‌پذیری دولت» اهمیت ویژه‌ای دارد. اولین برداشتی که از آن می‌توان کرد به رسمیت شناختن وضعیت فعلی یعنی ریاست جمهوری احمدی‌نژاد است. اکنون دولت احمدی‌نژاد باید «پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است».

پیش از این بیانیه‌ی موسوی، بحث‌هایی درباره‌ی غلبه بر بحران آغاز شده بود. در میان اصول‌گرایان هم کسانی چون علی مطهری، نماینده‌ی مجلس راه‌حل‌هایی برای غلبه بر بحران عرضه کرده‌اند. نام هاشمی رفسنجانی در تحلیل‌ها مدام مطرح می‌شود. عده‌ای گمان می‌کنند که اگر قرار بر آشتی در میان چهره‌‌های نظام باشد، در نهایت او واسطه خواهد شد.

احتمال می‌رود که بیانیه‌ی جدید میرحسین موسوی به بحث‌‌ها درباره‌ی آشتی و وحدت دامن زند. طبعا خود این بیانیه هم از دل مجموعه‌ای از بحث‌ها درآمده که مثل موارد مشابه دیگر جزئیات آن در آینده معلوم خواهد شد.

نویسنده: رضا نیکجو

تحریریه: شهرام احدی

ما را دنبال کنید!