چندین کشور پیمان منع سلاح‌های اتمی را امضا کردند

پیمان منع سلاح‌های اتمی از سوی برخی از کشورها در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک امضاء شد. بر اساس این معاهده استفاده، تملک و انباشت سلاح‌های اتمی ممنوع است.

روز چهارشنبه (۲۹ شهریور/ ۲۰ اوت) در مقر سازمان ملل متحد برخی از کشورهای عضو سازمان ملل پای قرارداد منع سلاح اتمی را امضا کردند.

در ماه ژوئیه ۱۲۲ کشور از میان ۱۹۳ کشور به پیش‌نویس معاهده منع سلاح اتمی رأی مثبت داده بودند. در پیشگفتار پیش‌نویس گفته شده که قرارداد جدید منع سلاح اتمی بر اساس پیمان منع گسترش سلاح‌های اتمی مصوب سال ۱۹۷۰ تدوین شده است.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

این سند قرار است بعد از امضای ۵۰ کشور اجرایی شود. حال گزارش شده است که نخستین کشورها از میان این ۵۰ کشور پیمان منع سلاح اتمی را در نیویورک امضاء کرده‌اند.

بسیاری از کشورها از جمله قدرت‌های اتمی آمریکا، روسیه، فرانسه، انگلیس، چین، هند، پاکستان و اسرائیل اعلام کرده‌اند که از امضای این معاهده خودداری می‌کنند.

۲۹ کشور عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) از جمله آلمان با پیمان منع سلاح‌های اتمی مخالفت کرده‌اند. سیاست بازدارندگی هسته‌ای یکی از استراتژی‌های مهم پیمان ناتو به شمار می‌رود. ناتو اعلام کرده است، تا زمانی که تسلیحات اتمی در دنیا به عنوان عامل تهدیدکننده وجود دارد، این پیمان به عنوان یک "پیمان اتمی" باقی خواهد ماند.

بیشتر بخوانید: مذاکرات منع سلاح‌های هسته‌ای؛ گامی تاریخی یا مرگی زودرس؟

ژاپن هم پای این معاهده منع تسلیحات اتمی را امضاء نکرد. گفتنی است در بمباران اتمی ۱۹۴۵هیروشیمای ژاپن بیش از ۱۴۰هزار نفر کشته شدند.

مقامات جمهوری اسلامی ایران هم پیش‌تر اعلام کرده بودند که از پیمان منع کامل سلاح‌های‌ هسته‌ای حمایت می‌کنند.

وقتی همه انسان‌ها رفتند

۳۰ سال پس از فاجعه نیروگاه اتمی چرنوبیل در شوروی سابق، مناطق وسیعی اطراف این نیروگاه که اکنون بخشی از اوکرایین و بلاروس است، به دلیل تشعشعات رادیواکتیو خالی از سکنه‌اند. در عوض، خانه‌ها و ساختمان‌های این مناطق، محل زندگی گرگ‌‌ها، گوزن‌ها، پرندگان و دیگر حیوانات شده‌اند.

منطقه‌ی ممنوعه

چندین گونه مختلف حیوانات در این منطقه زندگی می‌کنند؛ مانند این روباه که در تصویر می‌بینید. واسیلی فدوسینکو، عکاس رویترز در بلاروس این عکس‌ها را گرفته است. رویترز به نقل از وزیر طبیعت اوکرایین، حنا فرونسکا، نوشته است که "انسان هرگز نمی‌تواند در این مناطق زندگی کند. ناممکن است. حتا در ۲۴هزار سال آینده".

مهاجرت اجباری

روز ۲۶ آوریل ۱۹۸۹، یک آزمایش ناموفق منجر به انفجار در راکتور شماره ۴ نیروگاه چرنوبیل شد و بلافاصله مقدار زیادی مواد رادیواکتیو نشت کرد. بیش از ۳۵۰ هزار نفر خانه و زندگی خود را ترک کردند و بین سال های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰ در دیگر نقاط ساکن شدند.

عواقب نامشخص

کارشناسان در مورد عواقب این واقعه بر گیاهان و جانداران منطقه نظرات مختلفی دارند و به دو دسته تقسیم شده‌اند. به ویژه بر سر تاثیر منفی رادیواکتیو و تاثیر مثبت عدم سکونت انسان در این منطقه. با این همه، به نظر می رسد آن گونه که این عکس‌ها در نزدیک روستای درونکی بلاروس نشان می‌دهند، طبیعت متوقف نمی‌شود.

روستاهای متروک

روستای پریپیات، نزدیک مرز اوکرایین و بلاروس به طور کلی متروک شده است. این روستا زمانی محل زندگی ۵۰ هزار نفر بود.

پیامدهای درازمدت

بسیاری از مردم از پیامدهای درازمدت رادیواکتیو هراس دارند. در ماه مارس ۲۰۱۶، سویتلانا الکسوویچ، برنده جایزه نوبل از بلاروس به دویچه وله گفت که "تمام دوستان من که در ۱۰ سال گذشته مرده‌اند، به سرطان مبتلا بودند و حتا یک روز نشد که بشنوم کسی از بیماری دیگری درگذشته است".

هیچ کس ایمن نیست

یک گرگ به لنز دوربین در روستای متروک "اورویچی" بلاروس نگاه می کند. شواهد نشان می‌دهند هرچند که گونه‌های مختلف گیاهان و حیوانات به زندگی خود ادامه می‌دهند، اما این حیوانات کمتر از میانگین طبیعی سنشان زندگی می‌کنند. به نظر می،رسد که رادیواکتیو بر همه گونه‌های حیات تاثیر داشته است.

هزاران سال سمی

تیموسی موسه، یک زیست‌شناس که سال‌ها به نمونه برداری از اطراف چرنوبیل و فوکوشیما مشغول بوده می گوید: «بسیاری از مناطق قرن‌ها و حتی هزاران سال سمی باقی می‌مانند.»

تاثیرات بر بلاروس

یک عقاب بر فراز مدرسه‌ای در روستای متروک "تولگویچی"، در ۳۶۰ کیلومتری جنوب غرب مینسک نشسته است. بلاروس از ۷۰ درصد مواد رادیواکتیو نشت کرده بر اثر انفجار نیروگاه متاثر شد. حدود ۲۰ درصد از زمین های زراعی در منطقه مرزی این کشور حالا بی حاصل و خشک هستند.

چرنوبیل همچنان قربانی می‌گیرد

اکنون ۳۰ سال پس از واقعه چرنوبیل، هنوز هم شمار ابتلا به سرطان و بیماری‌های مربوط به آن قابل توجه است. در انفجار نیروگاه ۳۱ تن کشته شدند اما بعد از آن، در نتیجه تشعشات تعداد بی‌شماری جان خود را از دست داده‌اند.

از یک نسل به نسل دیگر

حیوانات مورد آزمایش مانند این "شانه سرک" دانشمندان را به این باور رسانده که تاثیرات رادیواکتیو از طریق غذا و همچنین از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند. آزمایش حیوانات اطراف نیروگاه چرنوبیل نشان می‌دهد که تومور و آب مروارید بین آنها افزایش یافته و همچنان دستگاه‌های عصبی از جمله مغز آنها کوچکتر شده است.

تردید بزرگ

برخی از دانشمندان بر این باورند که بسیاری از حیواناتی که اکنون اطراف چرنوبیل زندگی می‌کنند، پیش از فاجعه اتمی آنجا نبوده‌اند. با این حال، این ادعا تاکنون تایید نشده و بسیاری از دانشمندان درباره آن با شک و تردید ابراز نظر می‌کنند.