Фотографија на денот: Крај на Светскиот самит за климата

Во Бон заврши Конференцијата за климата. До последен момент се спореше околу парите кои богатите земји треба да им ги дадат на сиромашните за заштита на климата. На крај е постигнат договор.

Светската конференција за климата постигна чекор напред во реализирањето на Парискиот договор. По двонеделни преговори, финишот на климатскиот самит во Бон се оддолжи цела ноќ. До последен момент се спореше околу парите кои богатите земји треба да им ги дадат на сиромашните за заштита на климата и справување со последиците од климатските промени. На крај е постигнат договор околу спорните финансиски прашања. На #ФотографијаНаДенот: неколку учесници во кратките паузи од маратонските ноќни преговори пред плакат во павилјон на една од земјите-учеснички.

Растечката пустина

Суви пространства

Камен, песок и солени пустини- речиси една третина од површината на земјата е скудна, неплодна земја- површина која постојано се зголемува. Поголемиот дел се создал низ илјадници години, како на оваа фотографија на која е планините Хогар во Алжир. Но денес ширењето на пустините е резултат на односот на човекот.

Растечката пустина

Суво, и станува посуво

Со дезертификацијата се означува пресушената земја. Тоа особено се случува во региони кои веќе се жртви на суша, како делови на Африка, Америка и Азија. Ова житно поле во Тексас (САД) не ја преживеа големата суша која се случи во летото 2011.

Растечката пустина

Зависи од луѓето

Околу 70 илјади квадратни километри пустини се создаваат секоја година- регион со големина на Ирска. Освен климатските промени, во прв ред виновни се луѓето за ширењето на пустината. Земјоделците, како овие во Бразил, во иднина ќе мораат да се адаптираат на промените во климата и да засадуваат одржливи култури.

Растечката пустина

Прекумерното пасење води кон суша

И преголемиот број животни ја пресушува земјата. Тие ги преживаат последните мали растенија, па земјата повеќе нема заштита од ветер и вода. Кога ќе настапи суша, тоа набрзо води кон опустошување: земјата станува кревка и слаба и брзо пропаѓа.

Растечката пустина

Премногу фарми

Веќе раширената суша им је отежнува работата и на фармерите- како на ова житно поле во Мексико. Не помага ни тоа што полињата често не се одржуваат добро. По жетвата, не и се дава време за опоравок што и е потребно пред следната сеидба. Резултатот е што земјата губи хранливост и помалку растенија растат- што пак води кон ерозија.

Растечката пустина

Исчезнуваат и шумите

Бројот на дрвјата исто така драматично се намалува. Поради потрагата по горива, дрво, за проширување на обработливото земјиште или живеалишта, луѓето ги сечат дрвјата и ги уништуваат шумите. Дрвјата ја спречуваат ерозијата на земјиштето од водата или ветрот. Но, со нивното сечење земјата станува ранлива- и брзо пресушува.

Растечката пустина

Вода, вода насекаде...

Населението расте, а со тоа се зголемува и конзумацијата на водата. Последниве 50 години, тоа е двојно зголемено. Делумно, тоа е резултат и од интензивната земјоделска иригација, со што резервите на вода драматично се намалија.

Растечката пустина

Верижна реакција за екосистемот

Откако опустошувањето ќе започне, тоа предизвикува верижна реакција: бидејќи посевите се уништени, водата исчезнува а земјата се суши. Земјата станува солена и тешка, како тука во Индија. Тешко е потоа да се спаси вакво пресушено земјиште.

Растечката пустина

Далекусежни последици

Опустошувањето не само што води кон уништување на екосистемот, туку последиците се уште подлабоки. Може да води кон уништување на животински видови, сиромаштија, глад и недостаток на вода- што сето води кон суша. Во западноафриканските земји, како тука во Буркина Фасо, ширењето на пустината има катастрофален ефект врз луѓето. Се работи за ѓаволски круг.

Растечката пустина

Повторно оплодување на сувата почва

Повторното оплодување на почвата е можно, но многу скапо. Најчесто, пошумувањето се смета за добар начин да се поврати вегетацијата. Новите дрвја, како тука во Доминиканската република се садат за да се заштитат планините од ерозија. Досега, успехот на ваквите проекти на светско ниво беше умерен.

Растечката пустина

„Најголемиот еколошки предизвик на нашето време“

Конвенцијата на ОН за борба против опустошувањето стапи во сила во 1996 година. Оттогаш, целта е да се поврати сувата земјата и да се спречи ширењето на пустината. На 17 јуни секоја година се одбележува борбата против опустошувањето (дезертификацијата).


Теми

Следете нѐ